04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

Hasan-ı Basrî "Rahmetullahi Aleyh"

SEN DE ÖLECEKSİN

Bir gün “Hasan Basrî”ye, “Ömer bin Abdül’azîz”,

Yazdı ki: (Nedir bana mühim nasîhatiniz?

Zîrâ hükümdâr oldum bilcümle müslümâna.

Muvaffak olmam için, tavsiyeniz ne bana?)

O da ona yazdı ki: (Yâ emîr-el mü'minîn!

Çoktur mes'ûliyyeti idâre edenlerin.

Şunu bil ki bir "Sultân", bedende "Kalp" gibidir.

O iyi olur ise, milleti de iyidir.

Bozulur milleti de, bozulursa o sultân.

O halde, sen kendine dikkat eyle her zaman.

Gerçi bugün sultânsın, teb'ana hükmedersin.

Lâkin bir gün sen dahî, ölüp kabre girersin.

Şimdi hep sevdiklerin yanındadır bu günde.

Lâkin "Yalnız" kalırsın, kabire girdiğinde.

Şimdi onlar, sana hep yardım ederler, ancak,

Öyle bir gün gelir ki, hepsi senden kaçacak.

Her ne iş işledinse, gizli açık dünyâda,

Hepsi arz edilecek Rabbimize orada.

Zîrâ senin yaptığın en küçük işler bile,

Bir bir kayda geçiyor, melek vâsıtasıyle.

Sana yazdıklarımın, "İlâç"tır her birisi.

Ve lâkin kullanmazsan, olmaz hiç fâidesi.)

“Hasan-ı Basrî” ona, başka bir mektûbunda,

Buyurdu ki: (Bu dünyâ, elbet biter sonunda.

"Süslenmiş gelin" gibi cezbeder dünyâ seni.

"Ahmak olan" kaptırır, dünyâya kendisini.

Evet, gerçi dünyâlık lâzımdır her mü'mine.

Lâkin onun sevgisi, girmemeli kalbine.

Zîrâ kalp, "Nazargâh-ı ilâhî" dir âşikâr.

Dünyâ muhabbetinin, orada ne işi var?

Dünyâyı seven kişi, düşer onun ardına.

Ve lâkin hiç bir zaman eremez murâdına.

Her gün ayrı düşünce, her gün ayrı bir keder.

Ona kim aldanırsa, ömrünü heder eder.

Halbuki dünyâ benzer, "İnsanın gölgesi"ne.

Yakalamak istesen, o kaçar senden yine.

Sen dünyâdan kaçarsan, o gelir hep ardından.

Tecrübe edilmiştir, bu, böyledir her zaman.

Yâ Ömer, bu insanlar uyumaktadır, ancak,

"Melekül mevt" gelince, âniden uyanacak.

Hak teâlâ dünyâya verseydi biraz kıymet,

Vermezdi kâfirlere, dünyâdan zerre nîmet.

Yâ Ömer, Peygamberler, âlimler ve velîler,

Ona aldanmamayı nasîhat eylediler.

Zîrâ "Âhiret için" yaratıldı bu insan.

Ve hesap verecektir dünyâda yaptığından.

İnsan, "Sonsuzluk için" yaratıldı yâ Ömer!

Öyleyse buna göre âhirete değer ver.)