04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

Ömer bin Abdül’azîz “Rahmetullahi Aleyh”

SON CUMÂ HUTBESİ

Son Cumâ hutbesinde bu mübârek velî zât,

Şöyle buyurmuştu ki, (Ey muhterem cemâat!

Yârın “Mahşer günü”nde, korkusuzluk, emniyet,

İçinde bulunmayı istiyorsanız şâyet,

Ve yine “Cehennem”den kurtulabilmek için,

Bu günden çâresine bakın elbet bu işin.

Burada çok korkun ki Allahü teâlâdan,

Kurtuluş mümkün olsun âhirette azaptan.

Bu geçici dünyâyı, “Sonsuzluk âlemi”ne,

Tercîh edip kanmayın nefsin hîlelerine.

Bu ömür sermâyesi günâhla geçerse hep,

Kul, yârın “Sâhibi”ne ne cevap verir acep?

Hergün birer ikişer ölenler görüyoruz.

Onları, elimizle götürüp gömüyoruz.

Kara toprak altında, tek ve tenhâ olarak,

Yatıyorlar kefenle, ne yastık var, ne yatak.

“Ölüm”ün acısını duyan o fânîlerin,

Halleri, ne acı bir ibrettir bizler için.

Zîrâ sevdiklerinden, birden ayrılmışlardır.

Hiç tanımadıkları bir yere varmışlardır.

Uyanmışlar ise de orada bu gafletten,

Yok artık bir faydası, iş işten geçmiş hepten.

Telâfi imkânı da yoktur artık o yerde.

Acı azâb olunur onlara “Kabirler”de.

Bu dünyâ hayâtında uyansalardı şâyet,

Olmazdı onlar için bu pişmânlık, nedâmet.

Nâz ve niyâz içinde yaşarken bu dünyâda,

Şimdi acı azaplar görüyorlar orada.

Bırakıp gittikleri "para"nın, "mal ve mülk"ün,

Hiçbir fâidesini görmezler onlar o gün.

Zerre kadar da olsa bir "iyilik", bir "tâat",

Yaptılarsa, onlardan beklerler bir menfaat.

Bu düşünmeğe değer hâl var iken her zaman,

Yine ibret almaz mı bunlardan gâfil insan?

Sanmayın nasîhate yok benim ihtiyâcım.

Nasîhate, ben sizden daha fazla muhtâcım.

Allahü teâlânın yüce kitâbı olan,

Bu “Kur’ân-ı kerîm”i kendine rehber yapan,

Ve “Resûl-i zîşân”ı örnek alan kendine,

Kavuşur âhirette Cennet nîmetlerine.

Ey muhterem cemâat, işlenen her günâhın,

Her biri, Cehennemde bir “Ateş” olur yarın.

Yapılan her iyilik, hayır ve ibâdet de,

Herbiri, birer “Nîmet” olacaktır Cennette.)

Ömer bin Abdül’azîz söyledi bu sözleri.

Daha sonra ağlayıp, yaşla doldu gözleri.

Bu, son hutbesi idi, hem de en son nasîhat.

Fazla zaman geçmeden, eyledi Hakka vuslat.