04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

Ebû Saîd-i Harrâz “Rahmetullahi Aleyh”

ÂHİRETTE HESAP VAR

Bu zât bir sohbetinde buyurdu: (Ey insanlar!

Gaflete gelmeyin ki, âhirette “Hesap” var.

Yâni “Günâh” olarak ne yaptıysak bu günde,

Orada hesâbı var, yarın “Mîzân” önünde.

Ey insanlar, bilhassa kaçının “Kul hakkı”ndan.

Mahşerde zor kalkılır zîrâ bu hak altından.

En iyisi, dünyâda hemen helâllaşmaktır.

“Âhiret”e gidince, tekrar uğraşmamaktır.

Eğer ki “Âhiret”e kalırsa bir hakkınız,

Hakkınız ne kadarsa, o kadar alırsınız.

Helâl etmiş iseniz dünyâda onu fakat,

“Bin katı” alırsınız âhirette mükâfât.

Ters dahî dönebilir hesaplar âhirette.

O zaman borçlu çıkıp, kalırsınız hayrette. 

Nice alacaklılar vardır ki zîrâ o gün,

“Borçlu” hâle düşüp de, helâk olur büsbütün.

Hiç üzülmemek için yarın “Mahşer günü”nde,

Hiç kimseye bir zarar vermemeli bu günde.)

Bir gün Resûl-i ekrem buyurdu eshâbına:

Eskiden birkaç kişi gitti bir kabristana.

Dediler ki: (Bir duâ edelim Rabbimize.

Ölülerden birini diriltsin şimdi bize.

Ölüm ve âhiretten haber versin azıcık.

Ona göre dünyâda yapalım bir hazırlık.)

Evvelâ abdest alıp, kıldılar hepsi namâz.

Sonra da el kaldırıp, ettiler duâ, niyâz.

Hak teâlâ izniyle, bu duâ akabinde,

Bir mevtâ dirilerek kalkıverdi kabrinde.

Yüzünde vardıysa da biraz secde eseri,

Yine “Siyah” olmuştu yüzünün bâzı yeri.

O mevtâ dile gelip, dedi ki: (Ey insanlar!

Gafletle yaşamayın, “Âhiret” var, “Hesap” var.

Yatarım şu mezarda doksan küsur senedir.

“Ölüm”ün sarsıntısı hâlâ üzerimdedir.

Ölüyormuşum gibi, şimdi de yine aynen,

O şiddetli acıyı hissediyorum hâlen.

Harcamışız bu ömrü fuzûlî şeyler ile.

Lâkin şimdi pişmânlık ve üzülmek nâfile.)

Bir gün de buyurdu ki: (“Ölüm” var, bu, pek kat’î.

“Âhiret”te bulunur her şeyin hakîkati.

Orada iki yer var, ya “Cehennem”, ya “Cennet”.

İnsanlar bu yerlerde kalırlar ilel ebed.

Dünyâdaki işlerden sorulur ince ince.

“Cehennem”e atılır, cevap veremeyince.

Ameller karşılıksız kalmıyor orada hiç.

Ya “Ebedî bir azap”, ya da “Sonsuz bir sevinç”.)