04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

İmâm-ı Gazâlî “rahmetullahi aleyh

EYVÂH DEDİ VE ÖLDÜ

“İmâm-ı Gazâlî”nin Kimyâ-yı Seâdet nâm,

Kitâbında, şöylece buyurdu yüce İmâm:

“İbni Samed”, âlim ve evliyâdan bir zâttı.

Altmış yıllık ömrünün, bir hesâbını yaptı.

“Yirmibirbin altıyüz gün” idi geçen hayat.

Bu rakamı görünce, şaşırdı birden o zât.

Derin bir “Âh” ederek, dedi ki o gam ile:

(Her gün, en az “Bir günâh” işlemiş olsam bile,

“Yirmibirbin altıyüz günâh” eder bu cem’an.

Ben nasıl kurtulurum bu kadar çok günâhtan?

Hem de, öyle günlerim oldu ki benim eyvâh!

İşlemiştim bir değil, “Yüzlerce” haram, günâh.

O halde, “Yüzbinlerce” günâh oldu şu anda.

Öyleyse benim hâlim ne olacak Mîzânda?)

Yıkıldı sonra yere, düşünerek o bunu.

Halk gelip baktılar ki, teslim etmiş rûhunu.

Ey oğlum, bu dünyâda yaşasan da ne kadar,

Sonunda öleceksin, bu, açık ve âşikâr.

Sımsıkı sarılsan da bu dünyâ zevklerine,

Bir gün ayrılacaksın hepsinden tek tek yine.

Ve yine bu dünyâda ne istersen onu yap.

Lâkin bil ki, sorarlar hepsinden bir bir hesap.

Îmânı, ibâdeti tam öğrenmeden önce,

“Para kazanmak” için çalışırsan gün gece,

Ömrünü boş şeylerle hebâ etmiş olursun.

Eğer böyle edersen, sana yazıklar olsun!

“İncîl”de okudum ki, öldüğünde insanlar,

Tabuta konulup da, tâ ki mezara kadar,

Hak teâlâ o kula, “Kırk suâl” soracaktır.

Bunlara cevap vermek, kolay olmıyacaktır.

Birincisi şudur ki: (Ey kulum, ne ki sebep,

Yaşadığın müddetçe, “dünyâ”ya çalıştın hep.

“İnsanlar sevsin” diye uğraştın da o kadar,

Neden benim sevgime etmedin hiç îtibâr?

Halbuki düşünseydin, görürdün ki esâsen,

Benim ihsânlarıma gark olmuşsun tamâmen.)

Ey oğlum, Allah bunu soracaktır tabii.

Ama sen, oyunlara dalmışsın çocuk gibi.

Dünyâ lezzetlerine bir türlü doymuyorsun.

“Sağır” ve “Körler” gibi görmüyor, duymuyorsun.

Tam yediyüz âlime sordum ki şu suâli:

(Akıllı bir insanın, nasıl olur ahvâli?)

Dediler: (Soğumuştur o kimse bu dünyâdan.

“Âhiret hazırlığı” içindedir durmadan.

Bilir ki dünyâ fânî, âhiret ebedîdir.

“Âhiret günü” için hazırlık içindedir.

Dünyâdan “Âhiret”e döndürmüştür yüzünü.

İbâdetle geçirir gece ve gündüzünü.)