04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

Saîd bin Cübeyr ”rahmetullahi aleyh”

CEHENNEM ACISI

Allah adamlarından âlim ve velî bir zât.

Bir gün, “Ölüm” hakkında şöyle etti nasîhat:

(“Kabir”, bu yolculuğun henüz ilk konağıdır.

Bu kolay geçer ise, sonu daha kolaydır.

Eğer zorluk olursa bir kimseye kabirde,

Daha da çetin olur ondan sonrakilerde.

Sonraki konaklardan, ilki “Sûr” korkusudur.

Öyle şiddetlidir ki, olunmaz hiç tasavvur.

Sonra, “Mahşer yeri”nde durdurulur cümle halk.

Günâhlarına göre, herkes olur tere gark.

Güneş, bir mızrak boyu yaklaşır o zamanda.

“Bin sene” beklenilir o müthiş izdihamda.

Bu vaktin sonunda da, başlar ki hem de “Mîzân”,

Her işten, ince ince hesap verir her insan.

Burada, korku ile başlar öne eğilir.

Beklerler, haklarında nasıl hüküm verilir?

Sonra “Sırat köprüsü” ve altında “Cehennem”.

Bir an dayanılmıyan ateş, acı ve elem.

“Sırat”ta, yedi yerde vardır suâl durağı.

“Kul hakkı”nda, herkesin çözülür dizi bağı.)

Yine bir sohbetinde bu mübârek velî zât,

“Can verme” konusunda, şöyle verdi îzâhat:

(Can verme’nin acısı şiddetlidir ki öyle,

Başka bütün acılar “Hiç” kalır ona göre.

Bir kimsenin önünde, yalnız bu olsa şâyet,

Dünyâda, hiçbir şeyden alamaz tad ve lezzet.

Yetmiş kılıç darbesi vurulsa da birine,

“Can verme” acısının yanında “Hiç”tir yine.)

Bir gün de buyurdu ki: (Çok kısadır bu hayat.

En büyük sermâyemiz, bu ömrümüzdür fakat.

Yâni tam bir “İmtihân yeri” dir ki bu âlem,

Burada kazanılır cennet ile cehennem.

Dünyâda yaptığımız her işin, âhirette,

Hep karşılıklarını göreceğiz elbette.

Bu dünyâda en mes’ut, en bahtiyâr şu kuldur:

“Âhiret”e yarıyan işlerle meşgul olur.

Aklı olan, aldanmaz bu vefâsız dünyâya.

Hazırlanır durmadan bu “Sonsuz yolculuğa”.)