04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

Saîd bin Cübeyr “Rahmetullahi Aleyh”

YÜRÜYEN ÖLÜ GİBİ

Allah adamlarından büyük bir evliyâdır.

Kalpleri aydınlatan nasîhatları vardır.

Ona bir gün sordular: (Âhirette azâba,

Dûçâr olmamak için, ne yapmalı acabâ?)

Buyurdu ki: (Dünyâda, kurmayın "Uzun emel".

Çünkü hep yaklaşıyor arkadan size ecel.

Şu anda vâki olsa şiddetli bir zelzele,

Hepimiz ölürüz de, sağ kalmaz bir fert bile.

Ne kadar çok olsa da para pul, tapu senet,

Hiç birinin, orada faydası olmaz elbet.

Her kim geçirdi ise ömrünü ibâdette,

Onlardan fayda görür yalnızca âhirette.)

Ona, bir gün methini yaptılar bir kişinin.

Buyurdu ki: (Kalbinde ne vardır ölüm için?)

Dediler ki: (Ölümden bahsetmez hiç o kimse.)

Buyurdu: (İyi adam değildir öyle ise.)

Bir gün, Resûlullaha sordu biri Ensârdan:

(En akıllı kimlerdir acabâ insanlardan?)

Buyurdu ki: (Ölümü, en çok yâdedenlerdir.

Ve hazırlık yapmakta, acele edenlerdir.)

Bir gün de, sohbetinde buyurdu: Ey cemâat!

Gözünüzü açın ki, çabuk biter bu hayat.

Öyle yaşayınız ki bu dünyâda siz hattâ,

“Yürüyen ölü” gibi bulunun bu hayatta.

Bir velî buyurur ki: (Kalbim sıkıldığında,

Ölümü hâtırlayıp, rahatlarım ânında.)

“Ömer bin Abdülazîz”, toplayıp âlimleri,

“Ölüm” ve “Âhiret”ten bahsederdi ekseri.

O kadar ağlardı ki sonra da kederinden,

“Cenâze çıkmış” gibi olurdu evlerinden.

“Hasan-ı Basrî” dahî otursaydı bir yere,

“Ölüm” ile “Kabir”den bahsederdi ilk kere.

“Hazret-i Âişe”ye suâl etti bir hanım.

Dedi ki: (Kalbim katı, acabâ ne yapayım?)

(Ölümü çok hâtırla, yumuşar) dedi ona.

Dediği gibi yapıp, kavuştu murâdına.

“Rebî bin Heysem” dahî, bir mezar kazdı evde.

Çoğu vakitlerini, geçirirdi o yerde.

Derdi ki: (Az bir zaman unutsam ölümü ben,

Kalbimin karardığı, belli olur hâlimden.)

“Ömer bin Abdülazîz” buyurdu ki bir zâta:

(Ölümü düşünürsen, kavuşursun rahata.)

Resûlullah gördü ki bir gurup insanları,

Yüksek sesle gülerek geçiyor zamanları.

Yaklaşıp buyurdu ki: (Siz, bu toplantınızda,

Lezzetleri yıkanı hâtırlayın biraz da.)

(O nedir ki?) deyince, buyurdu ki: (Ölümdür.

O, bütün lezzetleri temelinden götürür.)