04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

Ebû Bekr Ebherî “Rahmetullahi Aleyh”

CEHENNEM ŞİMDİ VAR

İslâm âlimlerinden olan bu mübârek zât,

Her gün, sevdiklerine ederdi çok nasîhat:

Derdi ki: Kardeşlerim, îmânı olan kişi,

Nasıl işliyebilir “Günâh” olan bir işi?

Yaptığı her ameli, kaydediyor melekler.

Mahşerde, bunlar ona sorulur birer birer.

Her işi ne niyetle yaptı ise, muhakkak,

Hepsinin hesâbını soracak cenâbı Hak.

Sâdece ameline bakmazAllah kulunun.

Bakar ki, “O amelde, maksadı neydi onun?”

Bir bakkal, ölüp gider “âhiret âlemi”ne.

Tam “Ellibin sahîfe” getirirler önüne.

Bakıp o yazılara, sorar ki: (Bunlar nedir?)

Derler: (Senin dünyâda yaptığın amellerdir.

Alış veriş yapmışsın sen “Elli bin kişi”yle.

Herbirine bir sayfa açıldı işte böyle.

Onlarla ne yaptıysan, ne konuştuysan eğer,

Bütün inceliğiyle yazıldı birer birer.)

Bir gün de buyurdu ki: Şimdi vardır cehennem.

Şiddeti, bu ateşten kat kat ziyâdedir hem.

İşte size bir misâl vereyim ey insanlar!

Güneşte, “Elli milyon derece” harâret var.

Halbuki bildiğiniz var ya “Demir” mâdeni,

“Üçbin derecede”yken erir, akar su gibi.

Harâret “Üçbin” iken böyle olursa demir,

Güneş, tam “Elli milyon derece”, düşünün bir.

Mahşerde, cehenneme atacaklar “Güneş”i.

Bir anda kararacak o muazzam ateşi.

Kenârda bir “Top” gibi kalacak o ateşte.

Güneşin, cehenneme nisbeti böyle işte.

Dense ki: (Cehennemde beden yanar ve biter.

Öyle ise acıyı, insan nasıl hisseder?)

Cevâbı şöyledir ki: (Bedenler, âhirette,

Bu dünyâdaki gibi olmıyacak elbette.

Dünyâdaki bedenler, çürümeye mahkûmdur.

Ve lâkin âhirette, bedenler başka olur.

Yâni onlar yanınca, ölüp de bitmiyecek.

Allahın kudretiyle tekrar diriltilecek.

Bu dünyâ, “Âhiret”e giden bir “Yol” gibidir.

Gece gündüz, bu yolda birer “Konak” yeridir.

Çıkmışız herbirimiz bu “Sonsuz yolculuğa”.

Elbette ihtiyâç var azık ile yolluğa.

“Âhiret yolculuğu” bitecek bu gün, yarın.

“Ecel” âni geliyor, gaflete dalma sakın.

İşte ey kardeşlerim, pişmân olmamak için,

Bu ömür fırsatını iyi değerlendirin.)