04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

Ebû Bekr Ebherî “Rahmetullahi Aleyh”

ÂHİRET VAR,HESAP VAR

Bu zât buyuruyor ki. (Bu dünyâ sanki “Hayâl”.

Yakında “Âhiret”e edeceğiz irtihâl.

Zîrâ ecel, kimseye vakit bildirmemiştir.

Yâni “Erken veyâ geç gelirim” dememiştir

Nefesler sayılıdır, tükenir bir gün elbet.

Huzûr-u ilâhîye çıkacağız âkıbet.

“Serî-ül hisâb”tır ki Hak teâlâ hem dahî,

Gâyet çabuk görülür hesâbımız Vallahi.

Hayat, öldükten sonra başlıyor, bu bir gerçek.

Dünyâ, sanki “Rüyâ”dır, bir gün elbet bitecek.

Hiç gaflete gelip de aldanmayın ki sakın,

Yoksa, mahşer gününde pişmânlık olur yarın.

Nitekim Resûlullah hadîste buyurdular:

“İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar.”

“Eyvâh!” der çoğu insan uyanınca, ne var ki,

İş bitmiş, olan olmuş, çâresi bulunmaz ki.

Ölmeden uyanmaya bakalım ki bu günde,

Pişmânlık duymıyalım yarın mahşer gününde.)

Yine bir sohbetinde buyurdu: (Ey insanlar!

Gaflete gelmeyin ki, “Âhiret” var, “Hesap” var.

Nasıl akşam olunca, “Bugün bitti” diyorsun,

Ve yatıp, ertesi gün tekrar uyanıyorsun,

Öyle gün gelecek ki,belki de çok yakında,

Dünyâ bitmiş olacak o günün hitâmında.

Ve nasıl ki her sabah, uyanırsın gün be gün,

Bakarsın ki dün bitmiş, başlamış yenibir gün.

Dirilip kalkacaksın kabirden de âkıbet.

Görürsün “Dünyâ” bitmiş, ve başlamış “Âhiret”.

Her ne ki işlemişsen dünyâda haram, günâh,

Hepsinin hesâbını soracak senden Allah.

O gün mühür vurulur lisânına, ağzına.

Sonra “Konuş!” denilir cümle âzâlarına.

Gözün, elin, ayağın, her şeyi beyân eder.

Yer gök, zemin ve zaman hep şâhitlik ederler.

Ey insan, öyle çetin günler var ki önünde,

Analar, evlâdından kaçacaktır o günde.

Hazırlık yapacakken o gün için durmadan,

Ne “Ahmak”tır, dünyâya düşkün olup aldanan.

Yarın bu hakîkatler olunca âşikâre,

Pişmân olunur ama, bulunamaz bir çâre.

Bu dünyâ, âhiretin tarlasıdır esâsen.

Yâni tohum ekecek bir yerdir dünyâ zâten.

Burda tohumlarını ekmeyip de yiyenler,

Ve bundan, kat kat meyve elde edemiyenler,

Ne kadar tâlihsiz ve ne kadar da ahmaktır.

Bu, kıyâmet gününde elleri boş kalmaktır.

Bu kısacık zamanda yapılan tâatlara,

Yarın, “Sonsuz nîmetler” verecek Hak teâlâ.)