|
03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN
FAZİLETİ
Ahmed bin Mesruk
“Rahmetullahi Aleyh”
EN KIYMETLİ İBÂDET
Bu zât bir sohbetinde
buyurdu ki bir ara:
(Ne mutlu bu dünyâda “Haram”dan
kaçanlara.
Mahşerde, ızdıraptan
kıvranırken cümle halk,
Onlar “Cennet”te
olur pek neş’eli olarak.
Zîrâ en kıymetli şey, çok
korkarak Allahtan,
Kaçmaktır, büyük küçük her
“Haram” ve “Günâh”tan.)
Geceleri ağlar ve derdi
ki: (Yâ ilâhî!
Varsın, birsin, büyüksün,
îmân ettim vallahi.
Bile bile emrine etmedim
muhâlefet.
Hep bilmeden işledim, eyle
beni mağfiret.
Eğer bağışlamazsan
günâhımı ey rabbim!
Yarın mahşer gününde, ne
olur benim hâlim?
O gün günâhsızlara, “Siz
geçin!” dendiğinde,
Onlar, neş’e içinde
cennete gittiğinde,
Sonra, günâhkârlara
dendiğinde “Siz durun!”.
Hangisinde olurum ben bu
iki gurubun?)
Bir gün de buyurdu ki:
(Haram, “Ateş” gibidir.
Cehennemin ateşi, hele çok
şiddetlidir.
Buna rağmen bir kişi,
etmeyip hiç endîşe,
Kendini, bile bile nasıl
atar "Ateş"e?
Yarın mahşer gününde,
soracak kula Allah:
"Ne için, bile bile
işledin bunca günâh?"
Cevap veremez ise bu suâle
o kişi,
Mâzallah yakar onu
cehennemin ateşi.
Bu dünyâ sıcağına bile
zordur dayanmak.
Öyleyse her “Günâh”tan
kaçmalıdır muhakkak.)
Bir gün “Takvâ”
hakkında, bu mübârek velî zât,
Sevdiği insanlara şöyle
etti nasîhat:
(“Takvâ” demek, bu
dinde, Allahü teâlânın,
Haram ettiklerinden
sakınmaktır bihakkın.
Resûlullah buyurdu:
“Takvâ sâhibi olan,
En kıymetli kişidir
mü’minler arasından.”
Bir başka âlim dahî
buyurdu ki: “Muhakkak,
Bu dinde, zerre kadar
“Takvâ sâhibi” olmak,
Bin nâfile namâz ve
oruçtan kıymetlidir.
Yâni alır bunlardan daha
fazla bir ecir.”
Ebû Hüreyre dahî buyurdu
ki bir günde:
“Ey insanlar bilin ki,
yarın mahşer gününde,
Allahın huzûrunda
toplanınca hepimiz,
“Takvâ sâhipleri”dir en
kıymetli ve azîz.”
Hak teâlâ Kur'ânda, bunu
beyân etmekte.
Şöyle buyurmaktadır meâlen
bir âyette:
“Sevgime kavuşanlar
içinde, en nihâyet,
“Takvâ sâhibi” gibi
yaklaşan olmaz elbet.
Her kim ki, günâhına tövbe
ederse eğer,
Sonra da, “Takvâ hâli”
olur ise müyesser,
Ele geçirmiş olur büyük
nîmet ve devlet.
Zîrâ en kıymetli iş,
indallah budur elbet.)
|
