03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Abdülkâdir Sühreverdî “Rahmetullahi Aleyh”

GÜNÂH, İKİ TÜRLÜDÜR

Allah adamlarından olan bu mübârek zât,

Her gün, sevdiklerine ederdi çok nasîhat.

Bu zât, bir gün dergâhta olan hizmetkârına,

Dedi ki: (Semerkant’tan biraz “Bal” getir bana.)

Hizmetçi “Peki” deyip, sefere çıktı derhal.

Emredildiği gibi, satın aldı biraz “Bal”.

Sonra, tam dışarıya çıkıyorken, ansızın,

Dükkândan içeriye, girdi bir “Güzel kadın”.

Şehvet nazarı ile, kadına baktı bir an.

Sonra da ayrılarak yoluna oldu revan.

Vâsıl oldu nihâyet üstâdının evine.

Takdîm etti o “Bal”ı hemen kendilerine.

Lâkin o büyük “Velî”, kaşlarını çatarak,

O hizmetçi adama bir sitemle bakarak,

Buyurdu ki: (Sen gittin “Bal” alıp gelmek için.

Lâkin “Şarap” getirdin sen bize, acep niçin?)

Hizmetçi çok şaşırıp, verdi ki şöyle cevap:

(Efendim, bu kutuda “Bal” vardır, değil “Şarap”.)

Ve lâkin o kutuyu açar açmaz hizmetçi,

Gördü ki hakîkaten “Şarap”la dolu içi.

Utanıp, hatâsını tahmîn etti o anda.

Düşündü: “Semerkant’ta bakmıştım o kadına.

Demek ben, o günâhı eyleyince irtikâb,

Kutudaki bu “Bal” da, değişip oldu “Şarap”.)

Bir gün de buyurdu ki: (İki tür “Günâh” vardır.

Birisi, “Allah” ile “Kullar” arasındadır.

İkinci tür günâhlar, kulların birbiriyle,

Münâsebetlerinden olurlar tamâmiyle.

Birinci tür “Günâh”ı, olsa da büyük, ufak,

Ya cezâ verir, ya da affeder cenâbı Hak.

Kullar arasındaki “Günâh”lara gelince,

Bunlarda, kulların da hakkı vardır bir nice.

Bu türlü günâhlarda, “Adâlet” olacaktır.

Alacaklı, borçludan hakkını alacaktır.

Lâkin geçmez orada dünyâdaki paralar.

Verilir “Sevap, ecir”, yüklenilir “Günâh”lar.

“Bir lira”lık hak için, “Yetmiş yıllık” namâzın,

Ecri, karşı tarafa verilir varsa yarın.

Yoksa, alacaklının “Günâhlar”ı alınır.

Borçluya yükletilip, cehenneme atılır.

Dünyâda, her ne amel yaparsanız siz eğer,

Herbirine, mahşerde “Hesap” var birer birer.

Her söz ve hareketin, hattâ her düşüncenin,

Soracak hesâbını bize Rabbil âlemîn.

Her bir “Günâh”, Allahın nehyettiği bir iştir.

Eğer ki affetmezse, karşılığı “Ateş”tir.

Bu dünyâda, “Gülerek” günâhlara girenler,

Mahşerde, “Ağlıyarak” cehenneme girerler.)