03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Rükneddîn-i Çeştî “Rahmetullahi Aleyh”

CEHENNEMDE YANMAMAK İÇİN

Bu zât buyuruyor ki: (İlim, bir ganîmettir,

Hiç günâh işlememek, hakîkî afiyettir.)

Dediler: (Hak teâlâ, bir kuldan râzı mıdır?

Bunu anlamak için, bir alâmet var mıdır?)

Buyurdu ki: (Zevk alır o kişi ibâdetten.

Nefret edip kaçınır “Günâh”lardan da hepten.

Hadîste buyuruldu: “Tam, hakîkî mü’minler,

İbâdetten zevk alır, günâhtan nefret eder.”

Her sıkıntıya girmek, “Günâh” sebebiyledir.

Çâresi, pişmân olup, istiğfâr eylemektir.

İki zînet vardır ki, süsler insanları hep.

Birisi “Tevâzû”dur, diğeri, “Hayâ, edeb”.

Zîrâ kibirlenecek neyin var ki ey insan!

Gece gündüz Rabbine edersin “Günâh, isyân”.

Rabbimizin gadabı, “Günâh”lar içindedir.

Lâkin belli olmaz ki, acep hangisindedir?

Bunun için hepsinden kaçmalı ki müslümân,

Gadab-ı ilâhîye düşmesin hiçbir zaman.)

Bir gün de talebeye, bu mübârek âlim zât,

Yine bir sohbetinde buyurdu: (Ey cemâat!

Yarın mahşer yerinde, korkusuzluk, emniyyet,

İçinde bulunmayı istiyorsanız şâyet,

Hem dahî cehennemden kurtulabilmek için,

Bu günden, çâresine bakmalıdır bu işin.

Bu ömür sermâyesi, “Günâh”la geçerse hep,

Kul, yarın Sâhibine ne cevap verir acep?

Ey insanlar bilin ki, işlenen her “Günâh”ın,

Her biri, cehennemde bir “Ateş” olur yarın.

Yapılan her iyilik, hayır ve "İbâdet" de,

Bir “Nîmet” olacaktır ebediyyen cennette.)

Bir gün de, sohbetinde buyurdu: (Ey müslümân!

Merhameti elinden bırakma hiçbir zaman.

Resûlün ahlâkıyla tezyîn et ahlâkını.

Hep onun sünnetine uydur harekâtını.

“Günâh”lardan uzak dur, kork ve titre Rabbinden.

Dünyâ muhabbetini, çıkarıp at kalbinden.

Eğer islâmiyyete uymaz ise işlerin,

Yarın mahşer gününde, geçmez hiç mâzeretin.

Kurtulmak istiyorsan cehennemden, ateşten,

Uzak dur, büyük küçük “Günâh” olan her işten.

Aklı olan, “Günâh”ta hebâ etmez ömrünü.

“Takvâ” üzre yaşayıp, düşünür ölümünü.)