03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Behâeddîn Zekeriyyâ “Rahmetullahi Aleyh”

DÎNİN TEMELİ, TAKVÂDIR

Bu zât buyuruyor ki. (Haramları terk etmek,

Her mü’min üzerine farzdır ki, mühimdir pek.

Nitekim bu hususta, Kur'ânda cenâbı Hak,

“Allahü teâlâdan korkunuz!” buyurarak,

"Yasaklardan kaçma"nın, “Emirleri yapmak"tan,

Çok mühim olduğunu ediyor bize beyân.

Zîrâ Allahtan korkmak, “Günâh işlememek”tir.

Yâni “Verâ” ve “Takvâ”, dinde temel demektir.

İslâmda en kıymetli, üstün şey, “Takvâ” oldu.

“Dîninizin temeli, takvâdır” buyuruldu.

"Haramlardan kaçma"ya, böyle çok ehemmiyyet,

Verilmesinde ise, şudur ki asıl hikmet,

Sakınacak şeylerin, daha çok olmasıdır.

Fâidesinin dahî fazla olmasındandır.

Bir işte “Nefse uymak”, ne kadar az olursa,

Faydası da, o kadar fazla olur hülâsa.

Hem de “Günâh” işlemek, nîmete nankörlüktür.

Bu da, Allah indinde pek fenâ ve kötüdür.)

Bir gün de buyurdu ki: (Öldükten sonra dahî,

Hiç unutulmamayı istiyorsan eğer ki,

Sakın Rabbine karşı eyleme “Günâh, isyân”.

“Günâh işlememek”le yükselir çünkü insan.

Ve onun bu işini Rabbimiz beğenerek,

O kul için, husûsî yaratır ki bir melek,

O melek, mahşer günü, o kimsenin elinden,

Tutup, cennet içine götürür ebediyyen.

Kim “Allah korkusu”ndan ağlarsa göz yaşıyle,

O göz, yanmıyacaktır cehennem ateşiyle.

Gözlerden bir damla yaş düşerse Allah için,

Allah, çok günâhını affeder o kişinin.

Ey Allaha ihlâsla îmân eden insanlar!

Gafletten uyanın ki, şiddetlidir azaplar.

Hem de “İnsanlar için” yanıyorken cehennem,

Siz nasıl rahat rahat uyursunuz böyle hem?

Cehennem şimdi vardır, bekler günâhkârları.

Öyleyse “Ateş” bilin haram ve günâhları.)

Bir gence buyurdu ki: (Oğlum, senin maksadın,

Sâdece yemek içmek olmasın aman sakın!

Dünyâda bir “Günâh”ı terk ederse bir insan,

Cennette, onun aslı edilir ona ihsân.

Oğlum, şöyle düşün ki, ölürsün bir gün artık.

Bu düşünce içinde, yap “Ölüm”e hazırlık.

Allahı sevdiğini söylüyorsun ey insan!

Peki nasıl yaparsın O’na günâh ve isyân?

“Ölüm” ve “Âhiret”i düşün ki ey evlâdım!

Ecelin yaklaşıyor ardından adım adım.

Henüz ecel gelmeden kendine gel ki artık,

Zîrâ öldükten sonra, fayda etmez pişmânlık.)