|
03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN
FAZİLETİ
Abdullah bin Mübârek “Rahmetullahi Aleyh”
KALP KIRMAK HARAMDIR
Allah adamlarından büyük
âlim ve velî.
Sohbeti, insanlara olurdu
fâideli.
Bir gün de sohbetinde
buyurdu ki: (Ey insan!
“Kul hakkı” çok
çetindir, zor kalkılır altından.
Meselâ gönül yıkmak, “Haram”
ve “Kul hakkı”dır.
Bunu, mahşer gününde
ödemek çok ağırdır.
Kimlerin üzerinde “Kul
hakkı” varsa eğer,
Onu ödemedikçe cennete
giremezler.
Ey mü’min olan kişi, öyle
kaç ki “Günâh”tan,
Görmesin Hak teâlâ günâhta
seni bir an.
Öyle sıkı sarıl ki dîne
her âzân ile,
Seni, tâat dışında
görmesin bir an bile.
Ve öyle hayâ et ki Allahü
teâlâdan,
Hiç mahcup olmıyasın Ona
vardığın zaman.
“Günâh” ve "Kusûr"unu
çoğaltma ki bu günde,
Korkuya düşmiyesin yarın
mîzân önünde.)
Bir gün bâzı kimseler,
huzûruna geldiler.
(Bizlere Allah için
nasîhat et) dediler.
Buyurdu: (Kim kaçarsa “Günâh”
ve “Haram”lardan,
O, her bir arzusuna
kavuşur yorulmadan.
Kabirdeki mevtâlar, yapar
ki şu hesâbı,
“Âh kıyâmet kopsa da,
bitse kabir azâbı”.
Öyle pişmândırlar ki,
kabirdeki her mevtâ,
Derler ki: “Âh biz şu
an bulunsaydık hayatta.
Başımızı secdeden
kaldırmazdık Vallahi.
Dünyâdaki insanlar
bilseler bunu bâri.”
Ne acı gerçektir ki, onlar
dahî ölürler,
Bu fecî pişmânlığa onlar
da gömülürler.
Eğer düşünselerdi bu hâli
ihlâs ile,
Hiç işliyemezlerdi bir “Günâh”
çok az bile.
Lâkin evliyâullah, görerek
bunu her an,
Şiddetle kaçınırlar en
ufak bir günâhtan.
Haram “Ateş”
gibidir, yapmayın günâh işi.
İnsanları bekliyor
cehennemin ateşi.
Aklı olan bir kimse,
geçici bir zevk için,
Rabbini gücendirmez, esâsı
budur işin.
Sonra “Haram”
edilen şeyleri, cenâbı Hak,
Zararlı olduğundan, kıldı
haram ve yasak.)
Bir gün de buyurdu ki:
(Darlıkta edin ikrâm.
Tenhâ yerlerde dahî,
işlemeyin hiç haram.
Allahın kudretini düşünse
eğer insan,
Korkusundan yapamaz Ona “Günâh”
ve “İsyân”.
Ey insan, gizliyorsan
günâhını sen nasıl,
İyiliklerini de gizlemeyi
bil asıl.
Bir kimse, günâhlardan
tamâmen kaçmaz ise,
“Takvâ sâhibi” kişi
denilmez o kimseye.)
|
