ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Abdullah bin Mübârek “Rahmetullahi Aleyh”

 

GÜNÂHINA TÖVBE ET

 

Bu zât, ilim sâhibi ve büyük evliyâdır.

Kalplere tesir eden nasîhatları vardır.

 

Derdi: (Kim hazırlarsa âhiret azığını,

Gönderir Hak teâlâ onun dünyâlığını.

 

Ve her kim çok korkarsa Allahü teâlâdan,

Gönderir Allah onun rızkını her taraftan.

 

Kalp “Günâh” işlemekle zayıflar, hasta olur.

Ancak tövbe etmekle hastalıktan kurtulur.

 

Bir mü’min, günâhına “Pişmânlık” duysa eğer,

Bu, “Tövbe” demektir ki, Allah onu affeder.

 

Günâh”tan kaçmak için birazcık gayret etmek,

Hayır iş işlemekten kıymetlidir daha pek.

 

İslâma uygun işler, insana huzur verir.

Günâh işlemek” ise, gam ve elem getirir.

 

Bir kul, nefsine uyup, “Günâh”a girerse az,

Allah, onu o halde görmekten hoşnut olmaz.)

 

Bir gün de buyurdu ki: (İşleyince bir günâh,

Hemen tövbe edin ki, affeder çünkü Allah.

 

Nitekim Hak teâlâ buyurur ki: (Ey insan!

Semâyı doldursa da yaptığın günâh, isyân,

 

Tövbe edip, îmânla gelirsen bana şâyet,

Yaparım ben de sana yer dolusu mağfiret.)

 

Sen eğer bir kimseden görürsen bir hakâret,

Bil ki “Haram” ve “Günâh” işlemişsindir elbet.

 

Ve eğer bir iyilik görürsen bir kişiden,

Bil ki, bu da olmuştur hayırlı bir işinden.

 

Çok “Günâhkâr” ve suçlu bilsen de sen kendini,

Yine Hak teâlâdan kesme hiç ümîdini.

 

Zîrâ ki “Gazabı”ndan, geniştir “Affı” daha.

Çok günâhkâr olsan da, tövbe et, dön Allaha.)

 

Bir gün de buyurdu ki: (Bu insanlar acabâ,

İnanmıyorlar mı ki cehenneme, azâba?

 

Eğer biliyorlarsa “Azap var elbette ki”,

Nasıl günâh işlerler o halde onlar peki?

 

Bir kimse, bir “Günâh”ı işler ise gizlice,

O günâhın zararı kendinedir sâdece.

 

Lâkin işleniyorsa âşikâre olarak,

Çekerler zararını hem kendisi, hem de halk.

 

Eğer ki bir müslümân, “Günâh”ını unutur,

Sevâbını hâtırda tutarsa, bu, “Gurur”dur.

 

Küçük günâhları da “Büyük” bil ki ey insan!

Zîrâ sen, kime karşı eyledin “Günâh, isyân”?

 

İnsan, arkadaşına demeli ki: (Kardeşim,

Lütfen beni îkâz et, olursa günâh işim.)

 

Meselâ biri seni, günâhta “Îkâz” etse,

Başkası da, bir kese dolusu “Altın” verse,

 

Senin için o “Îkâz”, iyidir daha elbet.

Onunla kazanılır zîrâ sonsuz seâdet.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan