03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Abdurrahman Tafsuncî “Rahmetullahi Aleyh”

ONLARI SİLDİ ALLAH

Bir genç, bu “Velî” zâttan nasîhat isteyince,

Buyurdu: (Kaç “Günâh”tan kuvvetin yettiğince.

Şu iki kimse ile yapma hiç arkadaşlık.

Birincisi şudur ki, “Günâhkâr”, yâni “Fâsık”.

O, günâh işlemekle, Allaha isyân eder.

Seni de, peşi sıra cehenneme sürükler.

Bir de “Yalancı”dır ki, ona da olma yakın.

Zîrâ o, bir zarara uğratır seni yarın.)

Bir gün de buyurdu ki: (Yaptığınız işleri,

Bir bir kayda geçiyor hafaza melekleri.

Velâkin bir “Günâh”a, yapılırsa istiğfâr,

O “Günâh” silinir ve “Boş” kalır o sayfalar.

Eline geldiğinde mahşer günü defteri,

Görür ve merak eder o boş sahîfeleri.

Ve bunu, meleklere suâl eder hemence:

(Bu boş sahîfelerde ne vardı daha önce?)

Derler ki: (Günâhların yazılıydı, ve lâkin,

Sen istiğfâr edince, onları sildi Rabbin.)

Hak katında iyi kul, korkar Hak teâlâdan.

Kaçınır titizlikle her “Günâh” ve “Haram”dan.

Hep “Ölüm”ü düşünür ve ona hazırlanır.

Bilir ki, âhirette her şeyden hesap vardır.

Cehennemi düşünse, hemen kaçar uykusu.

Ağlatır devam üzre onu “Allah korkusu”.)

Bir gün de buyurdu ki: Yapmayın aslâ şunu:

Sorup araştırmayın kimsenin kusûrunu.

Gayriyi bırakın da, dönün siz kendinize.

Zîrâ yarın onlardan sorulmıyacak size.

“Sizin günâhlarınız” sorulur size yarın.

Onların cevâbını siz önce hazırlayın.

Eğer veremezseniz doğru dürüst bir cevap,

Sonra Allah korusun hak olur size azap.

Ey Allaha inanan mü’min ve müslümânlar!

Allahtan korkunuz ki, “Âhiret” var, “Hesap” var.

Allahü teâlâdan korkmanın alâmeti,

Terk etmektir her türlü “Günâh” ve “Mâsiyyet”i.

“Hak teâlâ affeder” diyerek bir müslümân,

Korkmadan Sâhibine ederse “Günâh, isyân”,

Veyâhut da “Sonradan tövbe ederim” diye,

Kim ki tövbe etmeyi atarsa ileriye,

Bu kimseler, büyük bir gaflet içindedirler.

Zîrâ umûmiyetle ânî gelir eceller.

“Ölüm”e hazırlıklı olmalı ki gün gece,

Geri döndüremezsin zîrâ “Ecel” gelince.

Dâvud aleyhisselâm, arz etti ki: (Ey Rabbim!

Seni aradığımda, nerde bulabilirim?)

Buyurdu: (Şu kulların yanındayım ki her an,

Ürperir hep kalpleri benden korkularından.)