03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Abdülehad Serhendî “Rahmetullahi Aleyh”

ALLAH SENİ SEVİYOR MU?

Bu zât buyuruyor ki: (Her şeyden daha önce,

Dînimizi öğrenmek lâzım gelir iyice.

Sonra da, ihlâs ile onu tatbîk etmektir.

Çok küçük olsa bile, “Günâh” işlememektir.

Nefsinin “Haram” olan arzularını, şâyet,

Kim terk eder, yapmazsa, bulur sonsuz seâdet.

Bir dünyâ lezzeti ki, değilse “Haram, yasak”,

Ona izin vermiştir kullara cenâbı Hak.

Onun için müslümân, ehli sünnet üzere,

Bir îmân ve îtikat edinmeli ilk kere.

Sonra, öğrenmelidir ne ise “Farz” ve “Haram”.

Farzları edâ edip, “Günâh”tan kaçmalı tam.

Zîrâ “Günâhkâr”lara, Rabbimiz eder gazap.

Tövbesiz ölürlerse, görürler acı azap.)

Bir gün de buyurdu ki: (Bir kulda edeb, hayâ,

Var ise, o kavuşur Allahü teâlâya.

Bu gün, gaflet içinde yaşıyan nice insan,

Kendi Yaradan’ına ediyor günâh, isyân.

Nefsine tâbi olup, “Günâh”lara dalanlar,

Cennet nîmetlerinden mahrumdur yarın onlar.

Bunlar, bilmiyorlar mı Allahın gördüğünü?

Ne cevap verecekler ölünce, mahşer günü?

O “Sorgu suâl” günü, elbette ki olacak.

Herkesin amelleri, önüne konulacak.

Dünyâda “Haram”lardan kaçınarak büsbütün,

Cennete girenlere, müjdeler olsun o gün.

Dünyânın zevklerine hiç aldanmıyanlara,

Ve Allahtan korkarak, “Günâh”tan kaçanlara,

Çoluk çocuğunu da koruyorlarsa eğer,

Bunlara, âhirette verilir çok nîmetler.)

Yine bir gün, bir gence buyurdu ki: (Evlâdım,

Nefsine aldanıp da, “Haram”a atma adım.

Allahü teâlâyı seviyorsa kim eğer,

Onun emirlerini severek îfâ eder.

Yâni farzları yapıp, kaçınır her “Günâh”tan.

“Haram”lar karşısında, hayâ eder Allahtan.

Büyükler buyurur ki: Bir kimse etse merak,

Ki, “Beni seviyor mu acabâ cenâbı Hak?”

Baksın, her gün yaptığı işlere, amellere.

Sevip sevmediğini, anlasın buna göre.

“Haram” ve “Günâh”larla uğraşıyorsa şâyet,

Bilsin ki sevmiyordur, budur buna işâret.

Bir mü’min de, islâma hizmet edemiyorsa,

Bilsin ki, “Günâh”ları mâni olur bilhassa.

Ağlayıp sızlasın ki: “Acabâ ne günâhım,

Var ki, nasîb olmuyor bana bu, ey Allahım?”

Zîrâ cenâbı Allah buyurur ki Kur’ânda:

“İstiğfâr ederseniz, yetişirim imdâda”.)