03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Abdülhakîm-i Siyalkûtî “Rahmetullahi Aleyh”

KEŞKE GÜNÂH İŞLEMESEYDİM

Bu zât bir sohbetinde buyurdu: (Ey cemâat!

Hep “Günâh işlemek”le geçip gitti bu hayat.

Ölenleri görüp de, hiç ibret almıyoruz.

Pişmân olup, gafletten yine uyanmıyoruz.

İstiğfâr etmiyoruz bir kusur ve günâha.

“Günâh”lar yığılarak, artıyor her gün daha.

Bu nasıl îmândır ve nasıl müslümânlıktır?

Müslümânlık, sâdece isimde olmak mıdır?

Uzun yıllar berâber yaşadığı insanlar,

Şimdi, mezarlarında çürüyüp “toz” oldular.

Hepsi, yerin altında çekilirken hesâba,

Belki de, bir çokları dûçâr olur azâba.

Hepsi, “Günâh”larına pişmânlık duyuyorlar.

“Keşke işlemeseydik bir günâhı” diyorlar.

Bu fecî hallerini düşünelim onların.

Zîrâ aynı âkıbet, gelecek bize yarın.

Öyleyse şu geçici, birkaç günlük hayatta,

“Günâh”lardan sakınıp, bulunalım tâatta.)

Bir gün de buyurdu ki: (Âhireti kazanmak,

“Günâh işlememek”le müyesser olur ancak.

Her sıkıntıya sebep, “Günâh”lara girmektir.

Çâresi, pişmân olup, istiğfâr eylemektir.

Allah, “Günâhkâr”lara vermez muvaffakıyet.

Her başarı, “İslâma uymak”la olur elbet.

Âhireti kazanmak isterse insan eğer,

Vermemeli “Dünyâ”ya fazla kıymet ve değer.

“Dünyâ” demek, Allahın sevmediği şeylerdir.

Yâni yasak ettiği “Günâh”, çirkin işlerdir.

Dünyâyı terk etmekle, kazanılır âhiret.

Lâkin iki şekilde ele geçer bu devlet.

Birincisi şudur ki, “Haramlar”la berâber,

Bütün “Mubâhlar”ı da kullanmaz ve terk eder.

İkinci derecesi, yalnız “Günâh” ve “Haram”,

Şeyleri terk etmeye gösterir sırf ihtimam.)

Bir gün de buyurdu ki: (İlim, amel içindir.

Yoksa, zordur mahşerde hesâbı o kişinin.

Kuru ilim, insanın, yaramaz bir işine.

Sürükler sâhibini cehennem ateşine.

Kul “Günâh” işleyince, duymuyorsa ızdırap,

Aklına gelmiyorsa ölüm, mîzân ve hesap,

Öncelerden namâza hazırlık yapmıyorsa,

Kalp kırıp, gıybet edip, iftirâ atıyorsa,

Ve hele “Kul hakkı”ndan korkmuyorsa bir kişi,

Allâme olsa bile, haraptır yarın işi.

Kalbi titremiyorsa her “Günâh” işleyişte,

O kalp “Hasta” olmuştur, nişânı budur işte.

Beynine doldurduğu bilgi de, bir vebâldir.

Bu, bir müslümân için gâyet kötü bir hâldir.)