03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

İmâm-ı Rabbânî “Kuddise Sirruh”

BİZ BAŞIBOŞ DEĞİLİZ

Bir gence mektûbunda buyurdu ki: (Evlâdım!

Seni, bu “Doğru yol”dan ayırmasın Allahım.

Ey oğlum, sana pek çok lutfedip Hak teâlâ,

Şereflendirmiş idi tövbe ve istiğfârla.

Şimdi bilmiyorum ki, “Nefis” ile “Şeytân”ın,

Din bilgisi olmıyan “Kötü arkadaş”ların,

Arasında, o temiz halde kalabildin mi?

Bu üç güçlü düşmana karşı durabildin mi?

Gençlik var ve para bol, arkadaşlar uygunsuz.

Nefsin arzularını yapmak kolay ve ucuz.

Ey oğlum, benim sana diyeceğim, tek şudur:

Körpeciksin, yolun da begâyet korkuludur.

Mubâhları, zarûret kadar kullanmalıdır.

“Haram” ve “Günâh”lara hiç uzanmamalıdır.

Zîrâ cenâbı Allah, acıyıp bu kullara,

Mubâhla zevklenmeye, izin verdi onlara.

Helâl olan sayısız şeyleri bırakarak,

Onun “Haram” kıldığı bir iki zevke sapmak,

Hakka karşı, ne kadar büyük edebsizliktir.

Ne derece bir inât, ne terbiyesizliktir.)

Allah adamlarından olan bu mübârek zât,

Bir gün de, genç birine şöyle etti nasîhat:

(Ey oğlum, “Haram” ile beslenirse bir beden,

Hiç sevap kazanamaz yaptığı ibâdetten.

Kazandığın maaşı helâl ettirmemişsen,

Nasıl cevap verirsin mahşerde Rabbine sen?

Ey oğlum, bizler kuluz, Allahın emrindeyiz.

Kendi emrine buyruk ve başıboş değiliz.

Her istediğimizi yapamayız ki zinhâr,

Zîrâ Sâhibimizin bize emirleri var.

Burada yaşamazsak Onun emirleriyle,

Mezarda, “Pişmânlık”tan başka şey geçmez ele.

Ey oğlum, gençlik çağı, kâr ve kazanç vaktidir.

Mert olan, bu zamânı iyi değerlendirir.

İhtiyârlık zamânı, herkese olmaz nasîb.

Olsa da, vakit olmaz elverişli, münâsip.

Vakit dahî bulunsa, azalınca güç, kuvvet,

Yapılmaz gençlik gibi yarar iş ve ibâdet.

Oğlum, nefsimiz için yaparız nice şeyler.

Onlar, hep sorulacak mahşerde birer birer.

O gün “Günâhlarımız” konunca önümüze,

Nasıl mahcup oluruz, o zaman Rabbimize.

“Hâzır”dır ve “Nâzır”dır elbette cenâbı Hak.

Ve senin her işini görmektedir muhakkak.

Bir kimsenin işinden, Rabbi râzı olmazsa,

Ölmesi, hayırlıdır, onun yaşamaktansa.

Bunları bile bile “Haram”ları işlemek,

Müslümâna yakışan bir hâl olmasa gerek.)