03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Abdülhakîm-i Siyalkûtî “Rahmetullahi Aleyh”

ZENGİNLİK PARA ETMEZ

Allah adamlarından olan bu mübârek zât,

Bir günkü sohbetinde, şöyle etti nasîhat:

(Dünyâ ve âhirette seâdete kavuşmak,

“Günâh” olan işlerden kaçmakla olur ancak.

Zîrâ kim, hiç önem ve ehemmiyyet vermeden,

“Günâh”ları işlerse, îmânı gider elden.

Hattâ “İbâdet yapmak ve günâhtan sakınmak,

Lâzım değil” diyen de, küfre düşer muhakkak.

Bir gün de buyurdu ki: (Allahü teâlânın,

Emir ve yasağına uymalıdır bihakkın.

Resûlün bildirdiği farzlardan, haramlardan,

Birine inanmıyan, îmândan çıkar o an.

Ve meselâ “Günâh” ve “Haram”sa bir şey eğer,

Ona, “Ne güzel!” deyip beğenen, küfre girer.

“Küçük günâh”a devam, olur hem “Büyük günâh”.

Büyükte ısrâr ise, küfür olur mâzallah.)

Bir gün, bu büyük zâtın biri geldi yanına.

“Çok zenginim” deyince, nasîhat etti ona.

Buyurdu ki: (Zenginlik, hiç mühim değil elbet.

Zîrâ sırf zenginlikle gelmez kula seâdet.

Mühim olan, parayı nereden kazandınız?

Ve onu, nerelere ve nasıl sarf ettiniz?

“Haram” yiyen bir kimse, doksanbin hacca gitse,

Sonunda, cehenneme düşebilir o kimse.

Ve kılsa da o kişi, doksanbin rekât namâz,

Yine de cehennemden kendini kurtaramaz.

Zîrâ eğer “Haram”la beslenirse bir beden,

Hiç sevap kazanamaz yaptığı ibâdetten.

Farz borcu ödense de, verilmez aslâ sevap.

Hattâ tövbe etmezse, çekebilir çok azap.)