03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Senâullah Dehlevî “Rahmetullahi Aleyh”

KILI KIRK YARMALIDIR

İslâm âlimlerinden olan bu mübârek zât,

Bir gün, talebesine şöyle etti nasîhat:

(Bir mü’min, şirkten başka bir “Günâh”ı işlerse,

Sonra, tövbe etmeden âhirete giderse,

Şefâatle ve yâhut rahmetiyle Allahın,

Affolup, âhirette kurtulur belki yarın.

Velâkin “Günâh”ları affedilmezse eğer,

O kimse, Cehennemde bir miktâr azap çeker.

Bunun için “Haram” ve “Günâh”ların hepsinden,

Sakınmak lâzımdır ki, “Takvâ”dır bu da zâten.

Ve ne emredildiyse bize islâmiyyette,

Terk eden kişiler de, azap görür elbette.

Meselâ “Namâz kılmak”, herkese farz-ı ayndır.

Kılmamak, en korkunç ve mühim günâhlardandır.

Dünyâ ve âhirette seâdete kavuşmak,

“Günâh” ve “Haram”lardan kaçmakla olur ancak.

Öyleyse her müslümân, kılı kırk yarmalıdır.

Dînin emirlerine, harfiyyen uymalıdır.

Hattâ bu hâl, giderek bir mü’minin kalbinde,

Olmalıdır “Meleke” ve “Tabîat” hâlinde.

Kim bunu başarırsa, müttakî, sâlih kuldur.

Bunlar, Hak teâlânın rızâsına kavuşur.)

Bir gün de buyurdu ki. (Bir “Günâh” işleyince,

Nefse, ağır bir cezâ vermelidir hemence.

Hattâ kendi kendine demeli ki müslümân:

“Eğer Rabbime karşı işlersem günâh, isyân,

Yapacağım şu kadar bir hayır ve hasenât.

Yâhut gece namâzı kılacağım yüz rekât.”

Bu şekilde nefsine bir “Cezâ” vermelidir.

Ve hattâ bu hususta, yemin de etmelidir.

Nefis, yapmamak için bu güç ibâdetleri,

Terk eder yavaş yavaş o kötü âdetleri.

İnsan böyle yapmaya devam ederse eğer,

Nefis de, “Günâh”ları işlemekten vazgeçer.)

Bir gün de buyurdu ki: (Kötü arkadaşlardan,

Uzaklaşmalı hem de kavga, münâkaşadan.

Önce, islâmiyyeti iyi öğrenmelidir.

Hep faydalı şeylerle iştigâl etmelidir.

Ahlâk bozan şeylerden, kaçmalıdır şiddetle.

Ve her türlü günâhı terk etmeli elbette.

“Haram”ın zararları, cehennem azapları,

Sık sık hâtırlanırsa, insan yapmaz bunları.

Mal ve mevkî peşinde koşanlar çok olmuştur.

Velâkin murâdına kavuşan olmamıştır.

Nitekim mal ve mevkî, sanki “Deryâ”ya benzer.

Ve lâkin boğulmuştur bu suda çok kimseler.

Bu deryânın gemisi, sırf “Allah korkusu”dur.

Bu “Takvâ gemisi”ne binen ancak kurtulur.)