ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

03 - "HARAM"DAN KAÇMANIN FAZİLETİ

Senâullah Dehlevî “Rahmetullahi Aleyh”

 

HARAM, ATEŞ GİBİDİR

 

Allah adamlarından olan bu mübârek zât,

Her gün, sevdiklerine ederdi çok nasîhat.

 

Dâimâ “Zühd” ve “Takvâ” üzereydi her hâli.

“Haram” korkusu ile, terk etti çok helâli.

 

O bir gün buyurdu ki: (Bir “Hayâl”dir bu dünyâ.

Yâni bir görüntüdür, yâhut kısa bir “Rüyâ”.

 

Cennet nîmetlerinin dünyâdaki hayâli,

Dînin emirleridir “Namâz, oruç” misâli.

 

Kezâ Cehennemin de misâli var dünyâda.

İçki” ve “Kumar” gibi haramlardır bunlar da.

 

Öyleyse verme fırsat nefsine bir an bile.

Ve Amel defterini, kirletme “Günâh” ile.)

 

Bir gün de, sohbetinde buyurdu: (Ey insanlar!

Bilin ki her amelden, âhirette hesap var.

 

O gün, bütün “Günâh”lar, olur hep âşikâre.

Mahcûbiyyet çok olur, bulunamaz bir çâre.

 

Halbuki o işleri, lâlettayin bir insan,

Görecek olsa eğer, mahvolur utancından.

 

Ve hele sevdikleri, anne, baba, kardeşi,

Görecek olsa eğer, ne hâl alır o kişi?

 

Dünyâ ve âhirette mahcup olmamak için,

İsyân etmemelidir emrine Rabbimizin.

 

Zîrâ buyuruldu ki: “Haram, ateş gibidir.”

Ve günâh işliyenler, ateşte yanabilir.

 

Dünyâda “Haram”ları, gülerek işliyenler,

Mahşerde, ağlıyarak cehenneme girerler.)

 

Bir gün de buyurdu ki: (Müslümân, tembel olmaz.

Para kazanır, ama, ona gönül bağlamaz.

 

Rızkın onda dokuzu, ticârettedir, ama,

Yaparken düşmemeli bir “Günâh” ve “Haram”a.

 

Bütün ibâdetlerin, onda dokuzu ise,

Helâlden yemek”tir ki, bu lâzım asıl bize.

 

Gömleğin bir düğmesi “Haram”dan olsa şâyet,

Kabûl olmaz, onunla yapılan bir ibâdet.

 

“Haram” ve “Günâh”lardan kaçmaya, “Takvâ” denir.

Takvâ, ibâdetlerin en fazîletlisidir.

 

Haram” ve “Günâh”lardan kaçmadıkça bir mü’min,

Göremez faydasını hiçbir ibâdetinin.

 

Yâni ibâdetleri, indallah kabûl olmaz.

Borcunu ödese de, hiç sevap kazanamaz.

 

Temeli, “Takvâ”dır ki bütün iyiliklerin,

Önce, “Takvâ sâhibi” olmalıdır her mü’min.

 

Bu dünyâda, rahata ve huzûra kavuşmak,

Takvâya sarılmak”la müyesser olur ancak.

 

Ebediyyen Cennete girmek de âhirette,

Yine bu “Takvâ” ile mümkün olur elbette.

 

Nefesler sayılıdır, tükenir bir gün elbet.

Allahın huzûruna çıkacağız âkıbet.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan