02 - NAMÂZIN EHEMMİYETİ

Emîr Hüsrev Dehlevî “Rahmetullahi Aleyh”

NAMÂZDAN TAD ALMAK

İslâm âlimlerinden Hak dostu bir velîydi.

Söz ve nasîhatları pek çok fâideliydi.

Bir gün, bir talebesi, huzûruna gelerek,

Dedi: (Alamıyorum namâzdan mânevî zevk.

Zevk almak şöyle dursun, zor geliyor bu hattâ.

Bana bir tavsiyeniz olacak mı bu babta?)

Buyurdu ki: (Yediğin lokmalara dikkat et.

Yemek âdâbına da, eyle hem tam riâyet.)

Bir talebesi dahî eyledi ki şöyle arz:

(Nasıl kılabiliriz huşû ile bir namâz?)

Buyurdu: (Şöyle düşün namâza durduğunda:

 “Ben, kimin huzûrunda duruyorum şu anda?”

Ey oğlum, Hak teâlâ, bir yirmidört saatte,

Sırf beş vakit ayırmış, bu mühim ibâdete.

Bu beş vakit namâzın kılınması da zâten,

Kulun, bir saatini almaz bile esâsen.

Bir saatlik zamânı, “Namâz”a ayırmayıp,

Boş şeylerle uğraşmak, hem çok günâh, hem ayıp.

Bir gün hazreti Ömer, bir sabah namâzını,

Cemâate kıldırıp, gözetti eshâbını.

Lâkin göremeyince birini o saatte,

Buyurdu: “Filân kimse, yok mudur cemâatte?”

Dediler: “Geceleri, o, ibâdet yapar hep.

Şimdi uyukluyordur belki de bundan sebep.”

Buyurdu ki: “Keşke o, gece hep uyusaydı.

Ve sabah namâzını cemâatle kılsaydı.”)

Bir gün de buyurdu ki: (Kardeşlerim, bu namâz,

Doğru kılınmaz ise, indallah kabûl olmaz.

Farzına, sünnetine, ne kadar çok riâyet,

Edilirse, ecri de çok olur öyle gâyet.

Başka şey düşünmekle bozulmasa da namâz,

Elde edilen sevap, o nisbette olur az.)

Bir gün, cemâatinden suâl etti birisi.

Dedi ki: (Ey efendim, nedir zikir meclisi?)

Buyurdu ki: (Allahın emirleri nelerdir?

Bu gibi hususların konuşulduğu yerdir.

Namâz nasıl kılınır, oruç nasıl tutulur?

Bunlar konuşulursa, tamâmı zikir olur.)