02 - NAMÂZIN EHEMMİYETİ

Emîr Hüsrev Dehlevî “Rahmetullahi Aleyh”

NAMÂZ, BAŞIN TÂCIDIR

Bu zât buyuruyor ki: (Kul, Rabbine ihlâsla,

Yalvarırsa, her şerden kurtarır onu Mevlâ.

Kim kulları bırakıp, Rabbinden etse talep,

Onu, her sıkıntıdan halâs eder Rabbi hep.

Zîrâ buyuruyor ki temasla Allah buna:

“Kâfîdir elbette ki Hak teâlâ kuluna”.

“Ubeydullah Ahrâr”ın, vardı bir talebesi.

Çoktu bu üstâdına muhabbeti, sevgisi.

Bu genç, bir gün dergâhtan dönüyorken evine,

Âniden bir düşmanı çıkıverdi önüne.

Tam öldürmek isterken, dedi ki: “Biraz dur da,

İki rekât bir namâz kılayım ben burada”.

O müsâde edince, hemence kıldı namâz.

Sonra da el kaldırıp, Rabbine etti niyâz.

Dedi ki: “Senden başka kimsem yok yâ ilâhî!

Yine sen kurtarırsın kulunu bundan dahî”.

O anda, yalın kılıç biri geldi yanına.

O zâlimi öldürüp, dedi ki sonra ona:

“Ben, yedinci kat gökte bulunan bir meleğim.

Rabbimin emri ile, sana yardıma geldim.

Duydum senin sesini, bulunduğum mekânda.

Emir alıp, yetiştim imdâdına bir anda.”

Bir gün de buyurdu ki: (Bizler, kuluz nihâyet.

İhlâsla yapmalıyız Rabbe kulluk, ibâdet.

İbâdetler içinde,“Namâz”, başın tâcıdır.

O, kalplerin sürûru, mü’minin mîrâcıdır.

Hattâ namâz hakkında buyurdu ki o Server:

“En çok, secdede olan kulunu Allah sever.”

Onun için, beş vakit namâzını, bir kimse,

Cemâatle kılmaya eğer devam ederse,

“İyiler”le haşr olur o kimse mahşer günü.

Ve geçer şimşek gibi, o “Sırât köprüsü”nü.

Dertlerden, belâlardan muhâfaza olunur.

Ve “Bin şehîd” sevâbı, o kula ihsân olur.)

Bir gün de buyurdu ki: (“Namâz”, büyük ibâdet.

Onu hakkıyla kılan, zevk alır ondan elbet.

Namâzda hâsıl olan mânevî lezzet ve tad,

Hâriçteki hallerden üstündür, hem de kat kat.

"Namâzlar"ı, zevk ile kılmaya çalışınız.

Evvel vaktinde kılıp, sona bırakmayınız.

Tâdil-i erkâna da ederek tamriâyet,

Cemâatle kılmaya ediniz hem de gayret.

Hadîste buyuruldu: “Her namâz esnâsında,

 Kalkar bütün perdeler Rab’la kul arasında”.

Mü’min, her emredilen işleri yapmalıdır.

Emirlerin içinde en mühimmi “Namâz”dır.

Mü’min için, bir günde, "beş vakit namâz" kılmak,

Kulluk görevidir ki, kılmalıdır muhakkak.)