02 - NAMÂZIN EHEMMİYETİ

Ahmet Mekkî Efendi “Rahmetullahi Aleyh”

ELLİ VAKİT NAMÂZ

Resûlullah, mîrâc’ta, Cehennemi görünce,

(Burası kimler için?) diye sordu hemence.

Cibrîl, (Ümmetin için) dedi Resûlullaha.

Bunu ondan duyunca, başladı ağlamaya.

Gökteki melekler de, ağladılar hep o an.

Ve bir hitâb erişti, Hak teâlâ katından:

(Ey sevgili habîbim, indimde, bil ki senin,

Pek büyük ve âlîdir izzetin ve şerefin.

Hâtırını hoş tut ki, duân kabûl olunur.

Her ne ki niyâz etsen, katımda makbûl olur.

“Şefâat makâmı”nı veririm ki ben sana,

Senden başka kavuşan olmadı bu ihsâna.

Ey habîbim, her kim ki emrine mutî olur,

Azâbtan emîn olup, rahmetime kavuşur.

Sana ve ümmetine, gece gündüz, her dâim,

“Elli vakit namâz”ı farz kıldım ey Habîbim!)

Resûlullah buyurdu: Bu makâmdan sonra ben,

Ayrılarak, “hazreti Mûsâ”ya vardım hemen.

Sordu ki: (Hak teâlâ, sana ve ümmetine,

Ne gibi bir tâati farz kıldı her bir güne?)

Dedim ki: (Her gün için, bir ibâdet olarak,

Elli vakit namâzı farz kıldı cenâbı Hak.)

Dedi ki: (Yâ Muhammed, geriye dön de yine,

Hafifletmesi için, niyâz eyle Rabbine.

Çünkü çok fazla gelir elli vakit ibâdet.

Onlar bunu yapmakta, zorlanırlar begâyet.)

Avdet edip, Rabbime ettim ki şöyle niyâz:

(Yâ Rabbî, ümmetime hafiflet bunu biraz.)

Beş vakit tenzîl etti Rabbim bu ibâdetten.

Dönüp, “Mûsâ Nebî”ye söyledim bunu hemen.

Dedi ki: (Yâ Muhammed, tekrar dön de Allaha,

Niyâz et, bunu dahî hafifletsin az daha.

Zîrâ senin ümmetin yapamaz bunca amel.

Ben, benî İsrâili denedim daha evvel.)

O böyle söyleyince, döndüm yine geriye.

Arz eyledim: “Bunu da, biraz hafiflet” diye.

Hafifletti Rabbimiz beş vakit daha namâz.

Gelip “Mûsâ Nebî”ye eyledim bunu da arz.

Rabbimle Mûsâ Nebî arasında, böylece,

Bu tahfif husûsunda gidip geldim bir nice.

Nihâyet Hak teâlâ buyurdu: (Ey habîbim!

Elli vakit namâzı, “Beş vakit”e indirdim.

Lâkin her namâz için, “On namâz” ecri vardır.

Kılanlar, “Elli vakit” namâz ecri kazanır.)

Dönüp, “Mûsâ Nebî”ye söyledim bunu böyle.

Dedi: (Dön, biraz daha kolaylık talep eyle.)

Dedim ki: (Bu hususta, çok talepte bulundum.

Bunun için, Rabbimden artık utanıyorum.)