01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

Muhammed Hâdimî “Rahmetullahi Aleyh”

KÜFR-İ HÜKMÎ-13-

Birden fazla evlenmek, dinde emir değildir.

Bu, Allah'ın sâdece müsâdesi, iznidir.

Müstehâb da olmayıp, bu, mubâhdır islâmda.

Zîrâ böyle yazıyor, hem "Nîmet-i İslâm"da.

Allah'ın bu iznini kötülemenin dahî,

Câiz olmadığına inanmak farzdır tabii.

Kur'ân-ı kerîmde de, bildirdi bunu Allah.

Bu izni beğenmemek, küfür olur mâzallah.

Putlara, heykellere, güneş, ay ve yıldıza,

Tapınıp secde etmek, küfürdür yine kezâ.

(Küfre rızâ, küfürdür) demiştir ki âlimler,

Yâni küfrü beğenen bir kimse, küfre girer.

Her kim, müslümânları aldatmak için, şâyet,

Hadîs uydurur ise, küfre düşer o elbet. 

(Mîrâc bedenle değil, ruh ile oldu) diyen,

Ve buna inananlar, düşerler küfre hemen.

Yine Resûlullah'ın bir söz ve bir işine,

İnanmıyan kimse de, düşer küfrün içine.

Yine üç halîfeyi sövmek ve lânet etmek,

Mâzallah küfürdür ki, sakınmak lâzımdır pek.

Hem de Resûlullah'ı incitmek, çok kötüdür.

Zîrâ bu, o kimsenin îmânını götürür.

İnsan için, (Yarattı, yarattık, yarattılar.)

Gibi söylemek dahî, yine küfre yol açar.

Her kim, bir kâfir için, (Cehennemliktir) dese,

Kendininse, (Cennetlik) olduğunu söylese,

O, gaybı bildiğini iddiâ etmiş olur.

Böylece küfre düşer ve îmânı kaybolur.

Yine her kim, Allah'a ve Onun Resûlüne,

Karşı gadaplanırsa, sebep olur küfrüne.

Birinin gıybetini yaparsa biri eğer,

Başkaları da ona, (Gıybet etme!) deseler,

(Bu, bir şey midir?) dese, buna karşı o dahî,

Mâzallah küfre düşüp, îmânı olur zâyi.

Bir kimse, (Allah bana, Cennetini verirse,

Yine de, sen olmadan Cennete girmem) dese,

Veyâhut da (Cennete, filân ile berâber,

Gir dense, girmem) dese, o dahî küfre girer.

(İstemem, Allah bana Cennetini verirse.

Ve lâkin dîdârını görmek isterim) derse,

Bu sözü söylemek de, gâyet tehlikelidir.

Zîrâ bu, küfür olup, îmâna zarar verir.

Ve yine, (Kâfirlerin, dînimize uymıyan,

Amelleri güzeldir) denirse, gider îmân.

Biri de, (Hak teâlâ göktedir) derse eğer,

Bu sözü sebebiyle, mâzallah küfre girer.

İbâdetler, îmândan değilse de esâsen,

Küfre girer, “Namâz”ı bile bile terk eden.

Farzları, sünnetleri beğenmemek de, yine,

Küfr olup, böyle yapan, düşer küfrün içine.