|
01 - "İMÂN" NÎMETİNİN
KIYMETİ
Muhammed Hâdimî
"rahmetullahi aleyh"
KÜFR-İ HÜKMÎ-10-
Allahü teâlâdan
başkasına kim eğer
(Yaratıcı) der
ise, mâzallah küfre
girer.
Çünkü yoktan yaratmak,
sırf “Allah”a
mahsustur.
Bunu, insanlar için
kullanmak, çirkin olur.
Mübârek isimleri, alay
için, kim eğer,
Başka türlü telaffuz
ederse, küfre girer.
Meselâ “Abdülkâdir”
yerine, “Abdülkoydur”,
Diyenin, îmânının
gitmesinden korkulur.
Muhammed'e, “Memo”
ve Hasan'a, “Hasso”
demek,
Ve yine İbrâhim'e, “İbo”
diye seslenmek,
İstihzâ kastı ile olsa,
tehlikelidir.
Yâni böyle diyenin,
îmânını giderir.
Bu gibi mübârek ve
muhterem isimleri,
Ayakkabı ve terlik içine
yazmak dahî,
Bunu yapanlar için, çok
tehlikeli olur.
Zîrâ îmânlarının
gitmesinden korkulur.
“Abdestsiz”
olduğunu bilerek namâz
kılmak,
Küfr olup, o kimsenin
îmânı gider mutlak.
“Sünnet” olan bir
şeyi beğenmemek de,
yine,
Küfr olup, sebep olur
îmânın gitmesine.
Başkasının küfrüne, kim
sebep olsa eğer,
Onun kendisi dahî,
mâzallah küfre girer.
“Zinâ” ve “Livâta”ya,
câiz derse bir insan,
Kaybeder îmânını, böyle
söylediği an.
Kim “Büyük günâh”lara
devam ederse eğer,
Bu hal, Allah korusun,
onu küfre sürükler.
“Namâz”a
ehemmiyet vermemek, çok
kötüdür.
Zîrâ bu, o kimsenin
îmânını götürür.
Üstünde “Dînî yazı”
ve “Kur'ân âyet”leri,
Bulunan örtüleri, yâhut
seccâdeleri,
Hakâret niyetiyle, yere
serip kullanmak,
Küfür olup, yapanın
îmânı gider mutlak.
(Hazreti Ebû Bekir
ile hazreti Ömer,
Hak halîfe değildi)
demek de, küfre girer.
Hak teâlâdan ayrı,“Ölü”
veyâ ”Diri”den,
Bir şey bekliyenin de,
îmânı gider hemen.
(Tezveren dede)
demek, gâyet
tehlikelidir.
Böyle söyliyenlerin
îmanı gidebilir.
Meyyitleri toprağa
gömmek farz olduğundan,
Ehemmiyyet verirler bu
farza her müslümân.
İlmi, fenni ileri sürüp
bâzı kimseler,
Ölüleri gömmeye, “Gericilik”
deseler,
Yâhut (Buda, Brehmen
ve komünistler gibi,
Yakmak, daha iyidir)
derlerse ölüleri,
Böyle söyliyenlerin,
îmânı gider o an.
Yâni o, mürted olup,
çıkar müslümânlık’tan.
Yine “Evliyâ” ile
“İslâm âlimleri”ne,
Düşmanlık, bu bakımdan
tehlikelidir yine. |
