01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

Muhammed Hâdimî "rahmetullahi aleyh"

KÜFR-İ HÜKMÎ-9-

Müslümân olmıyana, saygıyla selâm vermek,

Küfrü mûcip olur ki, bundan sakınmalı pek.

Ve bir gayri müslime, saygı ifâde eden,

Söz, meselâ (Üstâdım!) demek de, yine aynen,

Îtikad yönü ile, gâyet tehlikelidir.

Zîrâ böyle yapanlar, îmânını yitirir.

Başkasının küfrüne, kim râzı olur ise,

Mâzallah îmânını zâyi eder o kimse.

“Kur'ân” kaydı bulunan bantlar ile plâklar,

“Mushaf-ı şerîf” gibi, hürmete lâyıktırlar.

Bunlara saygısızlık, aslâ câiz değildir.

Zîrâ bu, o kimsenin îmânını giderir.

Cinnîler’le tanışan falcı, büyücülere,

Yıldıznâme’ye bakıp, söyliyen kimselere,

Gidip, bu kişilerin her sözüne inanmak,

Bâzan doğru çıksa da, küfür olur muhakkak.

Zîrâ Hak teâlâdan başkası gaybı bilmez.

Ve her şeyi yapmaya, insanın gücü yetmez.

Yalnız Hak teâlâdır, her şeyi bilen, yapan.

Mâzallah küfre düşer, başka türlü inanan.

Resûl’ün sünnetini, kim ki hafif görerek,

Yâni hiç ehemmiyet ve kıymet vermiyerek,

Terk ederse, bu hâli, mâzallah çok kötüdür.

Bu hâl, o kimselerin îmânını götürür.

“Zünnâr” denen bir papaz kuşağını bağlamak,

Putlara, heykellere tâzim etmek ve tapmak,

Ve islâmı anlatan kitaplardan birini,

Aşağı, hakîr görmek, hem din âlimlerini,

Bunlar da, mü'min için gâyet tehlikelidir.

Zîrâ o kimselere, îmânı kaybettirir.

(Bir sâhir, sihir ile istediğini yapar.)

Diye kim inanırsa, mâzallah küfre kayar.

Birine, (Kâfir!) diye seslense biri eğer,

Bunu, hemen ânında reddetmek îcâb eder.

Şâyet (Efendim!) gibi, kabûl mânâsı olan,

Bir cevap verir ise, îmânı gider o an.

Ve kesin “Haram” olan bir mal ile, bir kimse,

Câmi veyâ başka bir hayır yaptırır ise,

Ve bunlara karşılık, sevap beklerse eğer,

Mâzallah küfre girip, îmânını kaybeder.

Biri de “Haram mal”dan, yine sadaka verse,

Ve bundan, kendisine sevap, ecir beklese,

Fakir de, onun haram olduğunu bilerek,

Duâ etse hem “Allah râzı olsun” diyerek,

Veren de, o duâya “Âmîn” der ise eğer,

Hem veren, hem de alan, mâzallah küfre girer.

Çünkü bu, “İslâm” ile istihzâ eylemektir.

İslâmın her hükmüne, tâzim etmek gerektir.