01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

Muhammed Hâdimî "rahmetullahi aleyh"

KÜFR-İ HÜKMÎ-5-

Dînin kıymet verdiği bir şeyi tahkîr etmek,

Tahkîr ettiğini de, tâzim ve kıymet vermek,

Çok tehlikeli olup, “Küfr-i hükmî”ye girer.

Böyle yapan, mâzallah îmânını kaybeder.

Meselâ bıyığını kırktığında bir kimse,

Başkası, (Bu, bir şeye yaramadı) der ise,

O kimsenin küfründen korkulur bundan sebep.

Müslümân, konuşurken dikkatli olmalı hep.

Zîrâ bıyık kısaltmak, dînimizde “Sünnet”tir.

O, bu sözle, sünneti hafif görmüş demektir.

Bir erkek de, üstüne giyse ipek elbise,

Biri de, bu hâline, (Mübârek olsun) dese,

Onun da, yine küfre düşmesinden korkulur.

Zîrâ bu, bir haramı kıymetli tutmak olur.

Biri, kıbleye karşı ayağını uzatsa,

Yâhut o yöne doğru, tükrüğünü fırlatsa,

Başkaları, onun bu yaptığını görseler,

Ve ona, (Böyle yapma, bu, mekruhtur) deseler,

O da, (Her yaptığımız, bu kadar olsa) dese,

Böylece o mekruha ehemmiyet vermese,

Onun dahî küfründen, bu sûretle korkulur.

Zîrâ dînin hükmünü, hafife almış olur.

Birinin hizmetçisi, içeri girse yine,

Peşinden, selâm verse hemen efendisine.

Lâkin o hizmetçiye, bir kimse (Sus!) diyerek,

Dese ki, (Efendiye olur mu selâm vermek?)

O kişi, bu sözüyle mâzallah kâfir olur.

Maksadı başka ise, o takdîrde kurtulur.

“Selâm”ı küçük görmek değilse gâye şâyet,

Ona öğretmek ise, âdâb-ı muâşeret,

(Kalben selâm verseydin) demek istedi ise,

O zaman, îmânını zâyi etmez o kimse.

(Îmân artar, azalır) demekten de korkulur.

“Yakîn” îtibâriyle olursa, câiz olur.

Biri, (Kıble ikidir, Kâbe ve Kudüs) dese,

Küfür olur, şimdiki hâli murâd ederse.

Ama, (Beyt-i mukaddes, kıble idi evvelden.

Şimdi Kâbe’dir) derse, kurtulur tehlikeden.

Bir “İslâm âlimi”ne, kim söverse eğer ki,

O kimsenin küfründen korkulur elbette ki.

Biri de, (Yemek yerken konuşmamak iyidir.

Bu hâl, mecûsîlerin iyi bir âdetidir.)

Der ise, onun küfre girmesinden korkulur.

Zîrâ bu, kâfirliği beğenmek demek olur.

Yine, (Sen mü'min misin?) deseler bir kimseye,

O da, (İnşallah) deyip, te’vîl edemez ise,

Yâni onun murâdı, son nefesteki îmân,

Değil ise, mâzallah küfre girer o zaman.

Oğlu ölen birine, bir kimse gelip eğer,

(O, Allah'a gerekti) der ise, küfre girer.