ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

Muhammed Hâdimî "rahmetullahi aleyh"

 

KÖTÜ HUYLARIN EN FENÂSI

 

Hâdimî hazretleri "Kötü ahlâk" bâbında,

Şöyle buyurmaktadır, "Berîka" kitâbında:

 

Kötü huy ve ahlâkın en meşhur olanları,

Kırk” olup, anlatalım hepsini ayrı ayrı:

 

Bunların en kötüsü, “Küfür” yâni “İnkâr”dır.

Allah'a inanmamak ve ateist olmaktır.

 

Hazreti muhammed'in Peygamber olduğuna,

İnanmamak, "Küfr" olup, dâhildir yine buna.

 

"Îmân", Resûlullah'ın, Allahü teâlâdan,

Getirip bildirdiği hükümlere, bittamam,

 

Kalp ile inanmak ve dille ikrâr etmektir.

Yâni bu “Îmân”ını, dil ile söylemektir.

 

Îmânın yeri “Kalp”tir, yâni kalpte bulunur.

İkrâra mâni varsa, söylememek af olur.

 

Meselâ bir müslümân, eğer korkutulursa,

Veyâhut hasta olur, yâhut dilsiz olursa,

 

Yâhut söyliyemeden vefât ederse eğer,

Dil ile söylemekten, af olur bu kimseler.

 

Bildirilen şeylerden, inanmazsa birine,

İnanmamış sayılır hükümlerin hepsine.

 

Hepsini ayrı ayrı bilmeden, anlamadan,

"Herbirine inandım" demek de olur “Îmân”.

 

Îmân hâsıl olması için de, hem islâmın,

Küfr” saydığı şeylerden kaçmalıdır bihakkın.

 

Meselâ bir müslümân, islâmın ahkâmından,

Birini hafif görse, îmândan çıkar o an.

 

Kur'ân-ı kerîm” ile, “Peygamber”le, “Melek”le,

Hâşâ alay etmek de “Küfr” olur böylelikle.

 

Küfr”, yâni inkâr etmek, esâsen üç nevîdir.

Bunlar, “Cehlî”, “Cühûdî”, üçüncüsü “Hükmî”dir.

 

Küfr-i cehlî” şudur ki, işitmediği için,

Îmân nûrundan mahrum olmasıdır kişinin.

 

Bu da iki nev' olup, “Basît cehil”dir biri.

Bunlar, çok câhil olup, yoktur hiç bilgileri.

 

Câhil olduklarını, bilip farkındadırlar.

Hayvan gibi ve hattâ daha aşağıdırlar.

 

Çünkü her insan ile hayvanı ayıran fark,

İlim” ile “İdrâk”tir, bu, böyledir muhakkak.

 

Cehl'in ikincisine, "Cehl-i mürekkeb" denir.

Yâni yanlış ve sapık îtikad edinmektir.

 

Bu cehil, birinciden daha tehlikelidir.

İlâcı bilinmiyen bir hastalık ve derttir.

 

Cehlini “Kemâl” sanır zîrâ böyle kimseler.

Câhil ve ruh hastası olduğunu bilmezler.

 

Bâtıl”a sarılmıştır bu kimseler, “Hak” diye.

Bunun için tövbeye lüzum görmezler bile.

 

Allahü teâlânın fadlına kavuşarak,

Hastalığını bilen, kurtulur bundan ancak.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan