ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

İmâm-ı Rabbânî “kuddise sirruh”

 

ÎTİKAD BİLGİLERİ-2-

 

Müslümânlar, Cennette "Allah"ı görecektir.

Bilinmiyen görmekle lâkin göreceklerdir.

 

Zîrâ nasıl olduğu anlaşılamıyanı,

Görmenin, olmaz elbet anlaşılır bir yanı.

 

Belki gören kimse de, anlaşılmaz bir hâle,

Girer de, öyle erer bu devlet ve kemâle.

 

Bu, derin bir muammâ, anlaşılmaz bir iştir.

Lâkin seçilmişlere, bu sır bildirilmiştir.

 

Bu mesele, herkese gizlidir gerçi, fakat,

Bu seçilmiş zâtlara, olmuştur bir hakîkat.

 

Buna inanmıyanlar, göremiyeceklerdir.

Zîrâ “İnkâr edenler, mahrumdur” demişlerdir.

 

Her şey gibi, Allah’ın bir mahlûkudur "Cennet".

O, hiçbir mahlûkunun içine girmez elbet.

 

Fakat bâzılarında, zuhûr eder “Nûr”ları.

Bu nîmetten mahrumdur ve lâkin bâzıları.

 

Ayna”da, cisimlerin sûreti görünüyor.

Lâkin "Taş" ve "Toprak"ta bu görüntü olmuyor.

 

Resûlullah “Mîrâc”da gördüyse de, ne var ki,

O, bu dünyâda değil, “Cennet”te oldu vâki.

 

Yâni dünyâdan çıkıp, karıştı “Âhiret”e.

Âhiret âleminde kavuştu bu devlete.

 

Yerleri ve gökleri, dağları, denizleri,

Hep Allahü teâlâ yarattı bu şeyleri.

 

Ağaç, meyva, mâdenler, hücre, atom, molekül,

Onun yaratmasıyla ederler hep teşekkül.

 

Nasıl ki yıldızlarla süslediyse semâyı,

"İnsan"ı yaratmakla süsledi bu dünyâyı.

 

Ondan başka hiçbir şey, “Yok” idi bu cihânda.

Hepsini, hiç yok iken, O yarattı bir anda.

 

İnsanlar, yaratılmış, “Mahlûk” olduğu gibi,

İşleri de, Allah’ın mahlûkudur tabii.

 

Yaratılmak” damgası yemiştir ki bu insan,

bu, âciz olduğuna bir delîldir ve nişân.

 

Kul, bu âcizliğiyle hiçbir şey yaratamaz.

Kula “Yarattı” demek, çirkindir, câiz olmaz.

 

Bir insanın işinde, kendine düşen husus,

Yalnız “Kesb etmesi”dir, yaratmak Rabbe mahsus.

 

Kulun, cüz’î kudreti ve irâdesi vardır.

İşi yapan, yaratan, Allahü teâlâdır.

 

İhtiyârî işler de, insanın kesb’i ile,

Hâsıl olur yine de Onun yaratmasıyle.

 

İnsan, işi “Kesb” eder, yâni seçer, beğenir.

Allah da yaratarak, o iş meydana gelir.

 

İnsanın beğenmesi olmasaydı işinde ,

Titreme”den bir farkı olmazdı o işin de.

 

İhtiyârî işleri, titremeden ayıran,

Kesb”dir ki, mes’ûl olur insan her yaptığından.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan