01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

Ahmet Mekkî Efendi “Rahmetullahi Aleyh”

İYİ İNSAN OLMAK İÇİN

Nasîhat istemişti bir kimse bu “Velî”den.

Buyurdu: (Emîn olma “Küfür” tehlikesinden.

Nasıl bir kelimeyle girilirse “Îmân”a,

Bir sözle de, bu îmân gidebilir yabana.

“Îtikat bilgileri”, herkese zarûrîdir.

Öğrenmek, her mü’minin aslî vazîfesidir.

Her kim, çocuklarına “Îmân bilgileri”ni,

Vermezse, yapmamıştır insanlık görevini.)

Bir gün de buyurdu ki: (İyi bir insan olmak,

“Yedi şey”i, sırayla yapmakla olur ancak.

Birincisi, dosdoğru bir “Îmân edinmek”tir.

Zîrâ îmânsız olmak, sonsuz bir felâkettir.

İkincisi, “Dînini öğrenmek”tir mükemmel.

Zîrâ ilim olmazsa, yapılamaz bir amel.

Üçüncüsü, her çeşit “Haramdan sakınmak”tır.

En büyük haram ise, bu dinde “Kalp kırmak”tır.

Dördüncü mühim esas, “Farzı îfâ etmek”tir.

Farzlar, Hak teâlânın emirleri demektir.

Beşincisi, “Mekruhtan kaçınmak”tır iyice.

Bunlar da, kerîh olan şeylerdir dînimizce.

Bundan sonra, “Sünneti yapma”ya sıra gelir.

Bunlar, Resûlullahın beğendiği şeylerdir.

Bütün bu altı şeye edince tam riâyet,

Yedinci, “Tasavvuf”a sıra gelir nihâyet.

Bunlardan bir tânesi yapılmaz ise eğer,

Ondan sonrakilere verilmez hiçbir değer.

Meselâ bir kimsenin “Îmânı yoksa” şâyet,

Yapsa da, kabûl olmaz yüzbin sene ibâdet.

Ve eğer “Haramlardan sakınmazsa” bir kişi,

Fâide vermez ona, yaptığı hiçbir işi.

“Farzları yapmıyan”ın, sünneti kabûl olmaz.

“Sünneti yapmıyan” da, tasavvufcu olamaz.

Bir mü’minin kalbini kırsa biri meselâ,

Yaptığı zikirlerin, faydası olmaz aslâ.)

Bir gün de buyurdu ki: (Seâdete kavuşmak,

Allahın resûlünü sevmekle olur ancak.

ZîrâPeygamberimiz buyurdu ki bir zaman:

“Allah ve resûlünü çok sevmeli müslümân.”

O, onları her şeyden daha çok sever hâle,

Gelmedikçe, îmânı aslâ gelmez kemâle.

Kul, sık sık “Lâ ilâhe illallah” söyliyerek,

Gerekir imânını an be an yenilemek.)