01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

Ebû Alî Rodbâri “Rahmetullahi Aleyh”

HANGİ KİTAPLAR OKUNUR ?

Bu zât buyuruyor ki: (Her müslümân, en evvel,

Bir “Îmân” ve “Îtikat” edinmeli mükemmel.

“Ehli sünnet” denilen o büyük insanların,

Bildirdiği “Îmân”dan, kıl kadar ayrılanın,

Azâbtan kurtulması, aslâ mümkün değildir.

Bunun böyle olduğu, pek kat’î ve bellidir.

Zîrâ Kur’ân-ı kerîm ve hadîs-i şerîfler,

Ve din büyüklerimiz verdiler böyle haber.

Yâni “Ehli sünnet”den biraz ayrılanların,

Maksatları “Din” değil, “Dünyâlık” olanların,

Sözleri, kitapları, sanki “Zehir” gibidir.

Onlara aldananlar, “Îmân”ını yitirir.

“Dünyâ makâmı” için, “Dîn”i âlet ederek,

Kendine, “Din adamı” edâsını vererek,

Her aklına geleni söyleyip yazanların,

Hepsi “Din hırsızı”dır, onlara aldanmayın.

Yazdıkları “Kitap” ve “Dergiler” ile, bunlar,

Okuyan kimselerin, îmânını çalarlar.

Bu bozuk kitaplara aldanan nice insan,

Vardır ki, kendisini sanır yine müslümân.

Oruç tutar ve kılar beş vakit namâzını.

Bilmez ki, çaldırmıştır dînini, îmânını.

Yaptığı ibâdetler, indallah kabûl görmez.

Hiçbir iyiliğine, sevap, ecir verilmez.

“Îmân varsa”, bunların olur fâideleri.

O ise, îmânını çaldırmış, yok haberi.

O halde her müslümân, uyanık olmalıdır.

Bu kabil kitapları, hiç okumamalıdır.

Bir kitâbı alırken, değil sırf kapağına,

Bakmalıdır bilhassa “Kim yazmış?” olduğuna.

“Ehli sünnet” bir âlim yazmışsa, almalıdır.

Çünkü o âlimlerden, insana fayda vardır.

“Dinde reformcu” veyâ “Bid’at ehli” bir insan,

Yazmışsa, kaçmalıdır o kitâbın yanından.

Çünkü iki cihânda seâdete kavuşmak,

“Ehli sünnet” olmaya bağlıdır bugün ancak.

Bu da, Hak teâlânın resûlü, sevgilisi,

Dünyâ ve âhiretin iyisi, efendisi,

Olan “Resûlullah”a uymakla olur mümkün.

Bu da, “Ehli sünnetin yolu”dur ancak bu gün.

Mühim olan, doğru bir “Îmân” ve “Îtikat”tır.

Sonra, ibâdetleri öğrenmek ve yapmaktır.

Kalpte “Doğru îmân”ın olduğuna alâmet,

Mü’minlere sevgidir, kâfirlere adâvet.

Çünkü “İslâm” ve “Küfür”, zıddır birbirlerine.

Bir kalpte biri varsa, yer kalmaz diğerine.

İki zıt şey, bir anda, bir yerde bulunamaz.

Bunlardan biri varsa, öteki gider, durmaz.)