ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

Abdülvehhâb-ı Şa’rânî “Rahmetullahi Aleyh”

 

CEHENNEM, KÂFİRLER İÇİN

 

Bu zât buyuruyor ki: (Seâdete kavuşmak,

Allahın Habîbine uymakla olur ancak.

 

Ona uymak” demek de, “Yoluna sarılmak”tır.

Küfür ve kâfirliği, pis, aşağı tutmaktır.

 

Çünkü “İslâm” ve “Küfür”, zıddır birbirlerine.

Bir kalpte biri varsa, yer kalmaz diğerine.

 

Bir kimse, “Kötüler”le yaparsa arkadaşlık,

Git gide o da bir gün, olur âsî ve fâsık.

 

O kötü kimselerin yanında dura dura,

Kararır temiz rûhu, hasret kalır huzûra.

 

Onların zulmetiyle, bozulup azar azar,

Mâzallah îmânını kaybedip “Küfr”e kayar.

 

O, hâlâ kendisine der ki: “Ben müslümânım”.

Lâkin küfrün içine girmiştir adım adım.

 

Kim böyle kimseleri edinirse arkadaş,

Küfür bataklığında boğulur yavaş yavaş.)

 

Bir gün de buyurdu ki: (Rabbimiz, bir çok sebep,

Halk edip, onlar ile yaratır işleri hep.

 

Kim kavuşmak isterse her hangi dileğine,

Allahü teâlânın, uyar bu âdetine.

 

Yâni “Para kazanmak” istiyorsa kim şâyet,

Yapar elbet o kişi bir san’at ve ticâret.

 

Bunun gibi yemek yer, olursa bir kimse aç.

Hasta” da, bir tabîbe gider ve alır ilâç.

 

İlâcı, bir “Câhil”den alır ise kim şâyet,

Şifâ bulmaz ve ölür o kimse en nihâyet.

 

Öğrenmek istiyen de dînini, îmânını,

Bir “İslâm âlimi”nin okur kitaplarını.

 

Bu da, “Câhil” birinin, bir “Bid’at sâhibi”nin,

Kitâbını okuyup öğrenirse eğer din,

 

Dîn”i de, “Îmân”ı da bozulur bu sebepten.

Ebedî felâkete dûçâr olur o hepten.

 

Hakîkî bir âlimin kitâbını okumak,

Seâdete erdirir, hem de sonsuz olarak.)

 

Bir gün de buyurdu ki: (Ey insan, etme gaflet.

Bu dünyâ bir gün biter, yâni kopar kıyâmet.

 

O gün, “Mîzân” denilen kurulur bir terâzi.

Tartılır iyi kötü amellerin cümlesi.

 

Sonra, “Sırât” kurulur Cehennem üzerine.

Ve herkes, bu köprüden geçerler o gün yine.

 

Bu bildirilen şeyler, olacaktır muhakkak.

Öyleyse lâzım gelir tereddütsüz inanmak.

 

Hesaplar görülünce, inanmıyan kâfirler,

Hiç çıkmamak üzere, cehenneme girerler.

 

Mü’minler ise o gün, “Îmân”ın hürmetine,

Kavuşur ebediyyen cennet nîmetlerine.

 

Günâhı, sevâbından çok olan müslümânlar,

Cehennem azâbına düşse de her ne kadar,

 

Zerre kadar “Îmân”ı, kimin varsa içinde,

Sonsuz kalmıyacaktır cehennem ateşinde.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan