01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

Abdülvehhâb-ı Mısrî “Rahmetullahi Aleyh”

 MÜ’MİNE HÜSNÜ ZAN EDİLİR

Bu zât buyuruyor ki, (“Îtikat” ve “amel”i,

Bozuk olanlar ile, aslâ görüşmemeli.

“Bid’at sâhipleri”yle olmayın ki arkadaş,

Sizi de felâkete sürükler yavaş yavaş.

Kendisini “Şeyh” diye tanıtırsa bir kimse,

Velâkin yaşayışı, dîne uygun değilse,

Hiç ona yakın olma, yakınsan ayrıl hemen.

Hattâ kaç o kimsenin bulunduğu beldeden.

Zîrâ o, çok sinsi bir “Hırsız”dır, ondan çekin.

Dînini, îmânını çalar o zîrâ senin.

O kişi, gösterse de binbir türlü kerâmet,

Şeytânın tuzağına düşürür seni elbet.

Böyle sahtekârlarla, olma sakın arkadaş.

“Arslandan kaçar” gibi, yanlarından uzaklaş.

Kim ki, islâmiyyete uymuyorsa ihlâsla,

Onu, “Allah adamı” sanmayınız siz aslâ.

“Zâhid” gibi görünüp, “Âlim” de olsa nâmı,

İslâma uymadıkça, olmaz Allah adamı.)

Buyurdu: (Günâhların en çirkini, “Küfür”dür.

Yâni “Îmânsız” olan, her kötüden kötüdür.

“Îmânı olmıyanlar”, yapsa da çok hasenât,

Göremez âhirette bir ecir ve mükâfât.

Günâhları işlemek, ruhları hasta eder.

Bu hastalık artarsa, o ruh “Ölür” bu sefer.

Rûhun ölmesi ise, “îmânı kaybetmek”tir.

Rûhu ölen bir kimse, “Küfre düştü” demektir.

Îmânı olmıyanın, “Kalbim temiz” demesi,

“Boş lâf” olup, aldatır kendini ve herkesi.

Çünkü ölmüş olan kalp, temizlikten mahrumdur.

Kalpler, ancak “Îmân”la nurlu ve temiz olur.)

Buyurdu: (Günâhların en başında, “Şirk” gelir.

Bu da, Hak teâlâya ortak koşmak demektir.

Allahü teâlâdan başkasına, kim eğer,

“Yaratıcı” der ise, mâzallah “Küfr”e girer

Çünkü “Yok”tan yaratmak, sırf Allaha mahsustur.

Bunu, insanlar için kullanmak, çirkin olur.

Yine bir müslümânın, bir söz veyâ işinde,

Yüz çeşit mânâ olup, bunların da içinde,

“Îmânlı” olduğunu gösterse tek birisi,

Lâkin “Küfr”ü bildirse doksan dokuz tânesi,

“Müslümân” olduğunu söylemelidir yine.

Çünkü hep “hüsnü zan”la bakmalıdır mü’mine.

Yalnız “Mü’min” olana böyle hüküm verilir.

Müslümân olmıyanlar, buna lâyık değildir.

Son nefeste “Îmânsız gitmeye” sebep olan,

Sözlerden de sakınmak lâzımdır yine her an.

Velhâsıl îmânını, “Ehli sünnet” üzere,

Düzeltmesi lâzımdır her müslümân ilk kere.)