01 - "İMÂN" NÎMETİNİN KIYMETİ

Abdülvehhab Buhârî “Rahmetullahi Aleyh”

LÂ İLÂHE İLLALLAH

Bu zât buyuruyor ki: (“Îmân”ın çıkmasından,

Allahü teâlâya sığınmalıdır insan.

Ve sık sık “Lâ ilâhe illallah” söyliyerek,

Îcâb eder, “Îmân”ı an be an yenilemek.

Günâh işler için de, tövbe edip her sefer,

Allahü teâlâya yalvarmak îcâb eder.

“Ehli sünnet” üzere îmânı olmıyanın,

Yeri, sonsuz olarak “Cehennem” olur yarın.

Eğer inanıyorsak, ne güzel bir nîmettir.

“Îmân”la ölenlerin yeri, “Sonsuz cennet”tir.

“Îmân”, Resûlullah’ın, Allahü teâlâdan,

Getirip bildirdiği hükümlere, bittamam,

Kalp ile inanmak ve dille ikrâr etmektir.

Yâni bu îmânını, dil ile söylemektir.

“Îmân”ın yeri kalptir, yâni kalpte bulunur.

İkrâra mâni varsa, söylememek affolur.

Îmân hâsıl olması için de, hem “İslâm”ın,

“Küfr” saydığı şeylerden kaçmalıdır bihakkın.

İbâdetler, “Îmân”dan değilse de esâsen,

Küfre girer, namâzı bile bile terk eden.

Farzları, sünnetleri beğenmemek de yine,

“Küfr” olup, böyle yapan, düşer küfr’ün içine.

“Îmân”ı muhâfaza etmek için, müslümân,

Uyanık ve dikkatli olmalıdır her zaman.)