33 - İMÂNLA GİTMEK İÇİN

SON NEFES

"Yâkub-i Karamânî", gönül ehli bir zâttır.

Kalplere tesir eden güzel sözleri vardır.

Sevenlerinden biri, sordu ki: (Efendim, siz,

Dünyâda, ne yapmamı tavsiye edersiniz?)

Buyurdu: (Son nefeste ne yapmak gerekirse,

Şimdi dahî onu yap, “Allah de” hiç değilse.)

Dedi ki: (Allah demek, son nefeste gerektir.

Şimdi, hayatta iken ne yapmam lâzım gelir?)

Buyurdu ki: (Evlâdım, o “Son nefes” dediğin,

Ne zaman gelecektir, bu bâbta var mı bilgin?)

Dedi ki: (Bilmiyorum, ne gün gelir son nefes?

Esâsen hiçbir kimse, bunu kesin bilemez.)

Buyurdu: (Bilmiyorsun bu vaktin zamânını.

Ne için anmıyorsun şimdi “Allah” adını?

O “Son nefes”, belki de bugündür, belki yârın.

Sen şimdi “Allah” de ki, yârın olmaz fırsatın.)

Yine bir başkası da, görerek kendisini,

Ricâ etti, bir miktar nasîhat etmesini.

Buyurdu ki: (Dünyâda, istediğin şeyi yap.

Ve lâkin herbirine, hazırla birer cevap.

Her ne yapsan, melekler yazıyor birer birer.

Mahşere geldiğinde, sana arz edilirler.

Ve hattâ ey kardeşim, şunu bil ki muhakkak,

Seni, günâh işlerken görüyor cenâb-ı Hak.

Kalbinden geçirdiğin şeyleri de pek âlâ,

En gizlisine kadar biliyor Hak teâlâ.

Harâm “Ateş” gibidir, günâha olma yakın.

Aksi hâlde, pişmânlık çok olur sana yârın.

Hakîkî dost “Allah”tır, unutma O’nu bir an.

Ve şiddetle hazer et her günâh ve harâmdan.)

Bir gün de buyurdu ki: (Rabbimiz, birçok sebep,

Halk edip, onlar ile yaratır işleri hep.

Kim, kavuşmak isterse herhangi dileğine,

Allahü teâlânın, uyar bu âdetine.

Yâni “Para kazanmak” istiyorsa kim şâyet,

Elbet yapar o kimse bir "san’at" ve "ticâret".

Bunun gibi yemek yer, olunca bir kimse aç.

“Hasta” da, bir "Tâbib"e koşar ve alır ilâç.

İlâcı, bir câhilden alır ise o şâyet,

Şifâ bulmaz ve ölür o kimse en nihâyet.

Öğrenmek isteyen de, dînini, îmânını,

Bir "islâm âlimi"nin okur kitaplarını.

Buda, câhil birinin, bir bid’at sâhibinin,

Kitâbını okuyup öğrenirse eğer din,

Dîni de, îmânı da bozulur bu sebepten.

"Ebedî felâket"e mâruz kalır o hepten.

Bir islâm âliminin kitâbını okumak,

Seâdete erdirir, hem de sonsuz olarak.)