ŞİİRLERLE MENKIBELER

GÜZEL NASİHATLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

32 - AKLA UYMAK

ÖLÜNCE OLANLAR

 

"Abdullah-ı Bosnavî", büyük âlim ve velî.

Sözleri, herkes için olurdu fâideli.

 

Bir gün “Ölüm” hakkında kendisinden sordular.

Cevâbında, onlara şunları buyurdular:

 

(Peygamber Efendimiz, hadîs-i şerîfinde,

Buyurdu: (Bir “Müslümân” vefât eylediğinde,

 

Yerde ve gökte olan sayısız çok melekler,

Onun için, çok tövbe ve istiğfâr ederler.

 

Melekler, o rûh ile yükselirken göklere,

Bütün gök kapıları açılır birden bire.

 

Sonra, Rabbil izzete varır ve arz ederler:

(Filân kulun rûhunu getirdik şimdi) derler.

 

Hak teâlâ buyurur: (Götürün onu geri!

Gösterin vâdettiğim sayısız nîmetleri.)

 

Döndürürler kabrine bir anda kendisini.

Dağılan cemâatin, duyar ayak sesini.

 

Sonra, suâl ederler ona "Münker" ve "Nekîr".

Bi iznillah hepsine, dosdoğru cevap verir.

 

O an, "nûrlu biri"ni görüverir önünde.

Böyle güzel bir kişi görmemiştir ömründe.

 

Der ki: (Sen kimsin acep, çok sevdi rûhum seni.

Görmedim senden güzel, sevimli birisini.)

 

O der: (Senin yaptığın ihlâslı amellerim.

Geldim, sonsuz Cenneti sana müjdeliyeyim.)

 

O an kabri genişler bir “Harman yeri” kadar.

Cennet kokularıyla bir anda kabri dolar.

 

Kabrine, bir pencere açılarak Cennetten,

Cennet yaygılarıyla döşenir içi hemen.

 

O der ki: (Yâ ilâhî, bu ne nîmet, seâdet,

Cennete girmem için, çabuk kopsa kıyâmet.)

 

Ölen, “Kâfir” biriyse, yer ve gökte melekler,

O rûhtan iğrenir ve ona lânet ederler.

 

Cümle gök kapıları, kapanırlar yüzüne.

Ve râzı olmazlar ki, yükselsin gök yüzüne.

 

Hak teâlâ buyurur: (Onu geri çevirin!

Ona da, vâdettiğim azâbı müjdeleyin.)

 

Döndürürler kabrine bir anda kendisini.

Dağılan cemâatin duyar ayak sesini.

 

Münker ile Nekîre veremez doğru cevap.

Onlar dahî derler ki: (Hak oldu sana azâb.)

 

O anda pis kokulu, çok "çirkin biri" gelir.

O, onu görür görmez, fecî hâlde iğrenir.

 

Der ki: (Sen nerden çıktın ve dikildin önümde?

Görmedim senden çirkin bir kişi ben ömrümde.)

 

O der: (Senin, dünyâda yaptığın amellerim.

Geldim, sonsuz azâbı sana müjdeliyeyim.

 

Sen, îmân etmemiştin bu dünyâda Allaha.

Ve O’ndan hiç korkmadan, dalardın her günâha.)

 

Sonra da, azâb ile vazîfeli bir melek,

Azâb eder o kula, kıyâmet gününe dek.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan