25 - CENNET GİRMEK İÇİN

HER ŞEY MUNTAZAM

"Hasan Feyzî Efendi", çok mübârek bir zâttı.

Fen bilgilerinde de, sâhib-i mâlûmâttı.

O bir gün buyurdu ki: (Her şeyi, cenâb-ı Hak,

Yaratmıştır en güzel, en faydalı olarak.

Meselâ dünyâmızın, güneşe mesâfesi,

Öyle ayarlıdır ki, olamaz bunun tersi.

Var ki “Yüzelli milyon kilometre” uzaklık,

Bundan daha fazla ve azı, olmaz muvâfık.

Zîrâ bu, daha fazla olsaydı eğer bundan,

Hiç sıcak mevsim olmaz, donardık hep soğuktan.

Daha yakın olsaydı, olurdu fazla sıcak.

Bu sefer de, sıcaktan olurduk yine helâk.

Yine etrâfımızı sarmış olan "Hava"da,

Çeşitli gazlar vardır, en uygun oranlarda.

“Yüzde yirmibir” kadar “Oksijen” gazı vardır.

Bu nisbet, hayat için en ideal orandır.

Zîrâ bu gaz, girerek, tâ hücrelerimize,

Gıdâları yakar ve enerji verir bize.

Bu nisbet, bir parçacık fazla olsaydı eğer,

Hücrelerimiz yanar, kül olurduk bu sefer.

Ve yine bir nebzecik az olsaydı her yerde,

Gıdâlarımız yanmaz, ölürdük bu sefer de.

Ayrıca, Hava’daki “Karbondioksit” gazı,

Öyle ayarlıdır ki, olmaz çoğu ve azı.

Hava'da, “Onbinde üç” oranda, bu gaz vardır.

Bu da, yaşamak için, en münâsip orandır.

Boğucu özelliği varsa da bu maddenin,

Lâkin çalışmasını, bu sağlıyor yüreğin.

Zîrâ kanın içinde, beyne kadar gidiyor.

Ve kalbin merkezini, her an tenbîh ediyor.

Bu gaz, çok az miktarda azalırsa meselâ,

Kalbimiz o an durur, bu hayat olmaz aslâ.

Yâhut az çoğalırsa, yaşıyamaz oluruz.

Çünkü havasızlıktan, bu sefer boğuluruz.

Yâni hava içinde olan karbondioksit,

Olması lâzım gelir, hiç değişmez ve sâbit.

Bu çok mühim dengeyi, böyle hep sâbit tutmak,

İçin de, "Denizler"i yarattı cenâb-ı Hak.

Nisbet fazlalaşınca, denizlerde bu erir.

Çamur olup, denizin diplerinde birikir.

Nisbet azalınca da, bu sefer bu yerlerden,

Suya, sonra hava'ya karışır yine hemen.

Bütün canlılar için, “Hava” çok lüzumludur.

Eğer hava olmazsa, hayâtımız son bulur.

İşte gâyet lüzumlu olduğundan bu "Hava",

Bize bahşedilmiştir çalışmadan, bedava.

Rabbimiz, her sâniye veriyor onu bize.

Ve hattâ gönderiyor tâ ciğerlerimize.

Uykuda olsak bile, yine de hiç durmadan,

Nefes alıp veririz, haberimiz olmadan.

“Su” da, yaşamak için pek lüzumludur, fakat,

Susuzluğa, daha çok buluruz güç ve tâkat.

Onun için, arayıp bulacak, taşıyacak,

Şekilde yaratmıştır Rabbimiz suyu ancak.)