23 - BİR REHBERE KAVUŞMAK

FIRSATI DEĞERLENDİRİN

"Necmeddîn-i Kübrâ" ki, büyük âlim bir zâttır.

Sık sık buyururdu ki: (Bu ömür bir fırsattır.

Hiç bu günün işini, bırakmayın yârına.

Hattâ geciktirmeyin, bir sâat sonrasına.

Büyükler buyurur ki: (Gün bu gün, an bu andır.

Fırsatı kaçıranlar, muhakkak ziyândadır.)

(Helekel müsevvifûn) buyurdu ki o Server,

Yâni, "Sonra yaparım diyenler ziyân eder."

Bu gün, hayırlı bir iş fırsatı geçse ele,

Onu değerlendirmek lâzım gelir acele.

Başka gün, aynı fırsat geçse de yine, fakat,

Sen, bu günkü fırsatı kaçırdın, bu hakîkat.

Bu günkü sevâbı da alsaydın kaçırmayıp,

Ecrin iki olurdu, olmazdı hiç bir kayıp.

Hem sonra aynı fırsat, bir daha gelir mi ki?

Bu iş, hiç belli olmaz, “Ölüm” var kula çünki.

Ecel, hiç bir insana vakit bildirmemiştir.

Yâni "Erken veyâ geç gelirim" dememiştir.

Öyleyse her fırsatta, bakın hayır yapmaya.

Belki o sebep olur, "Hak rızâsı" almaya.

Bu iş, bir karıncayı kurtarmak olabilir.

Kime olursa olsun, iyilik iyiliktir.

Dul bir kadıncağızın, bir işini bitirmek.

Bir yetîmin başını sığayıp sevindirmek.

Yâhut yemek yedirmek bir dosta, arkadaşa.

İşbu iyiliklerin hiçbiri gitmez boşa.

Çünkü Hak teâlânın rızâsı hangi işte?

Bunu biz bilemeyiz, incelik burda işte.

Yaparsın ummadığın küçük bir iyiliği.

Kazanırsın onunla, rızâ-i ilâhîyi.

Yâhut da bir günâhı, küçük görüp işlersin.

Onunla, âhirette Cehenneme girersin.)

Bir gün de buyurdu ki: (Dinleyin ey cemâat!

Gözünüzü açın ki, çabuk biter bu hayat.

Her ne yapıyorsanız, geçiyor hepsi kayda.

Ancak "İyi işler"den, insana gelir fayda.

Hak teâlâ görüyor bizim her işimizi.

Ve hattâ bilmektedir, niyet ve içimizi.

Îmân ettikten sonra, en kıymetli ibâdet,

Bir mü'minin kalbini sevindirmektir elbet.)

Bir gün de buyurdu ki: (Mü'min, güler yüzlüdür.

Zîrâ mü'min olmanın simgesi, "güleryüz"dür.

Münâfıklığın ise, şöyledir ki eseri,

Somurtkan, asık surat olur onlar ekserî.

Allah'ın sevmesini istersen seni şâyet,

Sen de, başkalarına göster sevgi, muhabbet.

İstersen Hak teâlâ affetsin günâhını,

Öyleyse sen de affet, başkasının aybını.

Ve eğer istiyorsan, acısın Allah sana,

Öyleyse sen de acı, şefkat et başkasına.)