|
23
- BİR REHBERE KAVUŞMAK
ALLAH, SENİ SEVİYOR MU?
"Necîbüddîn
Şîrâzî", büyük âlim ve velî.
Sohbeti,
insanlara olurdu fâideli.
O, bir gün
buyurdu ki: (Bir kimse etse merak.
Ki, (Beni
seviyor mu, acabâ cenâb-ı Hak?)
Baksın her gün
yaptığı işlere, amellere.
Sevip
sevmediğini, anlasın buna göre.
Fâidesiz
şeylerle uğraşıyorsa şâyet,
Bilsin ki
sevmiyordur, budur ona işâret.)
Bir gün de
buyurdu ki: (Hayırlıysa bir kimse,
Hak teâlâ o
kulu, "Hayr"a eder vesîle.
Mü'minler
arasında, varsa sevgi, muhabbet,
İşte odur
Allah'ın en sevdiği ibâdet.
Ve hattâ bu
muhabbet, şartıdır "Îmân"ın da.
Yâni bu şart
yok ise, yok olur o îmân da.
Nasıl vakit
girmesi, şart ise namâz için,
İki şarta
bağlıdır, îmânı da kişinin.
Birincisi
şudur ki: "Can boğaza gelmeden,
Allah ve
Peygambere inanmaktır önceden."
Çünkü perde
kalkınca, her şey olur âşikâr.
O zaman inansa
da, edilmez hiç îtibâr.
Çünkü
inanmamıştı Peygamberin sözüne.
Hakîkati
görünce, inandı gördüğüne.
Fir'avn da,
boğulurken, kalktı gözden perdesi.
(İnandım!)
dediyse de, olmadı fâidesi.
Öbür şart, "Hubbu
fillâh", hem de "Buğdu fillâh"tır.
Yâni sırf
Allah için sevip düşmân olmaktır.
Îmânın altı
şartı, geçerli olmak için,
Lâzımdır bu
iki şart, doğrusu budur işin.
Bir mü'min,
bir mü'mine, sırf müslümânlığından,
Ötürü buğz
ederse, o, olamaz müslümân.
Kavga
edecekseniz, edin siz kendinizle.
Sakın bir
müslümâna bakmayın "yan göz" ile.
Şudur ki
günâhlardan, en bayağı ve çirkin,
Mü'mine,
nefret ile bakmasıdır kişinin.
Başını
seccâdeden hiç kaldırmasa bile,
Hak eder
Cehennemi, bu büyük günâh ile.)
Bir gün de
buyurdu ki: (Çok sakının “Küfür”den.
Zîrâ küfrün
cezâsı, yanmaktır ebediyyen.
Mü'minin çok
günâhı olsa da, o gün yine,
Kalmaz sonsuz
azâbta, îmânı hürmetine.
Ebedî seâdete
kavuşabilmek için,
“Îmân ile”
ölmesi lâzım gelir kişinin.
Birinin çok
nâdide, inci mücevherleri,
Olursa,
koyacak yer bulamaz o şeyleri.
Hırsız
çalmasın diye, arar türlü çâreler.
Hattâ kaçar
uykusu bu yüzden çok geceler.
İşte “Îmânımız”
da böyle çok kıymetlidir.
Onu korumak
için, tir tir titremelidir.
Eğer
islâmiyyeti iyi bilirse insan,
Getirmez
îmânına aslâ zarar ziyân.)
|