ŞİİRLERLE MENKIBELER

GÜZEL NASİHATLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

21 - HARÂM, ATEŞ GİBİDİR

MUHABBET, İTÂAT, HİMMET

 

"Mehmet Tâhir Efendi", ilim ehli bir kişi.

İnsanları gafletten uyarmaktı hep işi.

 

Sözü, tesir ederdi kalbine her kişinin.

Zîrâ hep konuşurdu gönülden, Allah için.

 

O, bir nasîhatinde buyurdu ki: (Bir kimse,

Bir islâm âlimini, “Rehber” edinir ise,

 

O zâtı büyük bilir, beslerse çok muhabbet,

Akar Ona sel gibi, o zâttan feyiz, himmet.

 

Lüzum kalmaz ayrıca, yardım istemesine.

Zîrâ gelir devâmlı, o himmet kendisine.

 

Ne kadar çok olursa, sevgi ve itâati,

Çok olur o nisbette, kavuştuğu himmeti.

 

Bir azalma olursa bu ikisinde şâyet,

Azalır o nisbette, gelen feyiz ve himmet.)

 

Yine O buyurdu ki: (Ey insanlar, bu "dünyâ",

Fâni ve vefâsızdır, aldanmayın sakın hâ!

 

Onun, kim aldanırsa sahte güzelliğine,

Dünyâ ve âhirette yazık eder kendine.

 

Zîrâ akıllılığın şudur ki alâmeti,

Girmez Onun kalbine, dünyânın muhabbeti.

 

Her an, âhiretini düşünür aklı olan.

Çünkü iyi bilir ki, bu dünyâ bir "imtihân".

 

Ahmak ise, kaptırır bu dünyâya gönlünü.

Yaşar gaflet içinde, düşünmez ölümünü.

 

Zîrâ ahmaklığa da, şudur ki bir alâmet,

Kalbinde bu fâniye, besler sevgi, muhabbet.

 

Ancak kâmil insanlar, bu sevgiden kurtulur.

Yanlarında olanlar, bulur râhat ve huzûr.

 

Kötü arkadaş” ise, insanı azdırır hep.

Kişinin helâkine, bunlardır asıl sebep.

 

İnsan zarar görse de, şeytân veyâ nefsinden,

O, daha zararlıdır hattâ bu ikisinden.

 

"Şeytân", sanki dayamış ağzını kalbimize,

Gece gün, hiç durmadan, vesvese verir bize.

 

Lâkin bir vesveseyi, verir ancak bir defâ.

Eğer aldatamazsa, söylemez onu daha.

 

Fakat "nefs-i emmâre", hiç de böyle değildir.

O, yüzbin şeytândan da, daha tehlikelidir.

 

Saldırır kaplan gibi, hem de peşi peşine.

İster ki, atsın onu Cehennem ateşine.

 

Hasmını, zaîf olan noktasından yakalar.

Uğraşır onun ile, tâ ölünceye kadar.

 

Böyle şiddetli iken, lâkin nefs-i emmâre,

Ondan, "kötü arkadaş", zararlıdır bin kere.

 

Zîrâ hissettirmeden, insanı, yavaş yavaş,

Âdetâ Cehenneme iter kötü arkadaş.

 

Lâkin kötü arkadaş, olmaz yalnız "İnsan"dan.

Hep kötü arkadaştır, ne varsa ahlâk bozan.

 

Kitap, dergi, gazete, hattâ filim ve kaset,

Hep kötü arkadaştır, azdırıyorsa şâyet.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan