ŞİİRLERLE MENKIBELER

GÜZEL NASİHATLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

19 - YÜRÜYEN ÖLÜ OLMAK

KURTULMANIN TEK ÇÂRESİ

 

"Abdülmecid Şirvânî", büyük âlim ve velî.

Sohbeti, insanlara olurdu fâideli.

 

Bir günkü sohbetinde buyurdu ki: (Biz kuluz.

Tam islâma muvâfık yaşamaya me'muruz.

 

Çünkü cenâb-ı Allah, yaratmıştır hep bizi.

O yapmıştır hem bizim, "Vücut" makinemizi.

 

Nasıl kullanılması lâzım geldiğini de,

O bilir, çünkü O'nun eseridir hepsi de.

 

Zîrâ kim yaptı ise, herhangi  makineyi,

Kullanılmasını da, o bilir daha iyi.

 

İşte bu çok muazzam, hârika dediğimiz,

Vücûdumuz”u dahî, yaratmıştır Rabbimiz.

 

Kullanma tâlimâtı olarak da, O yine,

Bir kitap göndermiştir, "Kur'ânı kerîm" diye.

 

Îzâh etmek için de, onu açık olarak,

"Peygamber" göndermiştir, bize çok acıyarak.

 

Onların gelmesinin işte asıl sebebi,

"Îzâh etmek" içindir, Kitâb-ı ilâhî'yi.

 

Yâni Resûlullah'a geldiğinden bu kitap,

O anlar mânâsını, çünkü Odur muhâtap.

 

Onun îzâhâtının dışındaki her îzâh,

Yanlış olup, îmânı bozabilir mâzallah.

 

Zîrâ Kitâbullah'ı, kendi anlayışına,

Göre tefsîr edenler, çıkar dînin dışına.

 

Fark edilmez hâldedir bu gün helâl ve harâm.

Onun için, kurtulmak zor olmuştur bugün tam.

 

Bir tek çâresi vardır, bu zaman kurtulmanın.

Ve bilmesi lâzımdır, bunu her müslümânın.

 

Bu, ne nâfile namâz, ne de zikir yapmaktır.

Bu, “Kurtulanlar ile berâber bulunmak”tır.

 

İslâm âlimlerinin okuyup kitâbını,

Değerlendirmelidir müslümân her ânını.

 

Hadîste buyurdu ki, zîrâ Resûl-i zîşân:

(Allah'ın, bir kulunu sevmediğine nişân,

 

O kimsenin, ne dîne, ne de dünyâya âit,

Fâidesiz şeylerle geçirmesidir vakit.)

 

Her yaptığımız şeyi, kaydediyor melekler.

Ölünce, önümüze konacak birer birer.

 

Bunların inkârı da, mümkün olamıyacak.

Onlara, ne bahâne, ne özür bulunacak?

 

"Boş" ve mâlâya’nîyle, geçer ise zamanlar,

Amel defterinde de, "Boş" geçer o sayfalar.

 

Bu boş sahîfeleri, onlar defterlerinde,

Görünce, çok üzülüp, kahr olurlar o günde.

 

Derler: (Keşke dünyâda hiç boş oturmasaydık.

Ya dîne, ya dünyâya yarar bir iş yapsaydık.)

 

Hele defterlerinde, görseler günâh, isyân,

İşbu pişmânlıkları, kat kat olur o zaman.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan