18 - SOR KURTUL

İNSAN, EŞREF-İ MAHLÛKÂT

"Abdullah-ı Kaşgârî", evliyâdan bir kişi.

Sünnet-i seniyyeye, muvâfıktı her işi.

Şöyle buyururdu ki O her duâ edişte:

(Yakmasın Hak teâlâ, hiç kimseyi ateşte.)

Derdi ki: (Âhirette yanacaksa bir insan,

Nedir ki bu dünyâda, râhat etmiş bir zaman.

Kısa bir an da olsa, yanacaksa o eğer,

Bu dünyâda zenginmiş, fakirmiş, ne farkeder?

Bu dünyânın, en kötü tarafı şu ki fakat,

Bir tek “Allah” demeye, vermiyor kula fırsat.

İnsan, bu çark içinde hergün dönüp duruyor.

Uyanıp, (Ben nereye gidiyorum?) demiyor.

Gürûh gürûh “Ateş”e giderken bu insanlar,

Diyorum ki: (Yâ Rabbî, bir insan nasıl yanar?)

Zîrâ görüyorum ki, bu zamanda mâlesef,

"Para kazanmak" olmuş insanlarda tek hedef.

Hem de, kazanacağı o paralarla yine,

Düşecek türlü türlü harâmların içine.

Bu insanın, hayvandan, peki ne farkı kalır?

Zîrâ onlar da yalnız bu şeylerden zevk alır.

Hak teâlâ, insanı, şerefli kıldı fakat.

Zîrâ yarattı onu, bir eşref-i mahlûkât.

Yâni Allah, insanı, her şeyin mükemmeli,

Olarak yarattı ki, bu da açık ve belli.

Ayırdı hayvanlardan, onu, "Akıl" vererek.

Çağırdı kendisine, "Peygamber" göndererek.

Kur'ân-ı kerîminde, onlara etti hitâb.

Yâni kıldı onları kendisine muhâtab.

Olur mu insan için bundan büyük bir şeref?

Lâkin bunu insanlar, anlamıyor mâlesef.

Bu şeref ve kıymeti bırakıp bir kenara,

Îtibâr ediyorlar, kıymetsiz olanlara.

Kulların takdîri ve tenkîdinden, eğer ki,

Sıyrılamazsa insan, fenâdır elbette ki.

Hâlbuki bütün dünyâ, seni takdîr etseler,

Rabbimiz sevmedikçe, verilir mi hiç değer?

Aksine bütün dünyâ, yerseler seni şâyet,

Allah sevdikten sonra, edilir mi şikâyet?

Çünkü bu insanların, takdîr ve tenkîtleri,

Üç beş sene sonunda, "hayâl" olur her biri.

İnsana, âhirette faydası dokunacak,

Ameller, “Allah için” yapılanlardır ancak.

Para pul, mevkî makâm, ayakkabı, elbise,

Yârın fayda vermezler “Dünyâ için” idiyse.

Zâten insan ölünce, onlardan soyuyorlar.

Sâdece bir “Kefen”le kabire koyuyorlar.

Bir âlim, her gün akşam diyormuş ki bir defâ:

(Heyhât, yine ömürden azaldı bir gün daha.)

İnsan, her saatinin bilmeli kıymetini.

Zîrâ böyle kazanır, sonsuz seâdetini.)