18 - SOR KURTUL

AKLA TABİ OLMAK

"Tâcüddîn Nakşibendî", çok büyük evliyâ zât.

Te'sirli sözleriyle ederdi çok nasîhat.

Bir gün de buyurdu ki: (İnsanlar, göz'e değil,

"Akl"a tâbi olmalı, odur rehber ve delîl.

“Ebû Cehil”, sâdece "Göz"e tâbi olarak,

Kâfir olup, sonsuz bir azâbı eyledi hak.

“Hazreti Ömer” ise, tâbi oldu "Aklı"na.

Îmân edip, kavuştu Rabbin iltifâtına.

Bir "Allah adamı”nı tanıyıncaya kadar,

Akıl, belli ölçüde, belki bir işe yarar.

Ve lâkin kavuşunca bir “mürşid-i kâmil”e,

Artık bir iş yapması uygun olmaz aklıyle.

Kendi aklını atıp, o zâta tâbi olur.

Yanlış bir iş yapmaktan böylelikle kurtulur.

Çünkü o büyük zâtlar, Allah'ın izni ile,

Hep doğru karar verir, yanılmazlar az bile.

“Aklı selîm” sâhibi olur ki çünkü onlar,

Allah'ın yardımıyla, hep doğruyu bulurlar.

Aklı selîm sâhibi olmıyan kişiler de,

Yanlış karar verirler, yaptığı çok işlerde.

İşte bu yüzdendir ki, bir “İslâm âlimi”ni,

Bulup, örnek almalı Onun bütün hâlini.

Celâleddîn-i Rûmî, "Akla uymak" bâbında,

Şöyle buyurmaktadır Mesnevî kitâbında:

Der ki: (Ben, ne zaman ki yüksek hocamı buldum,

Kendi aklımı atıp, ancak böyle kurtuldum.)

“Sahâbe-i kirâm” da, olur olmaz müslümân,

Kendi akıllarını bıraktılar o zaman.

Eğer kavuşulmazsa hakîkî bir “Rehber”e,

Onların kitâbı da, rehberdir mü'minlere.

O hâlis kitapları okuyan bir müslümân,

Çok istifâde eder onların rûhlarından.)

Bir gün de buyurdu ki: (İslâma hizmet için,

Üç husûsa uyması lâzım gelir kişinin.

Bunlardan birincisi, "Güler yüzlü" olmaktır.

Yâni sevimli olup, kimseyi kırmamaktır.

Güler yüz ve tatlı dil, silâhıdır bu asrın,

Ve hattâ ilk şartıdır bu, muvaffak olmanın.

İkincisi "Cömertlik", çokca vermek demektir.

Hiç bir şeyi yok ise, güler yüz göstermektir.

Üçüncüsü, "İhlâslı" olmasıdır kişinin.

Bu da, yapmak demektir her işi “Allah” için.

Konuşur, vaaz verir, kitap yazar o, fakat,

Bütün bu hizmetlerden, beklemez bir menfaat.

Yâni Allah yolunda bir hizmet etti diye,

Beklemez hiç kimseden bir karşılık, hediye.

Hattâ kalbinden bile geçirmesi yakışmaz.

Yoksa, hizmetlerinin hiç fâidesi olmaz.

Allah yolunda hizmet, "Allah için" yapılır.

Yoksa, o iş mahşerde, suratına çarpılır.)