17 - KUL HAKKI ÇETİNDİR

"PEKİ" DİYEN, KURTULUR

"Zâhid-ül Kevserî" ki, hem âlim, hem velîydi.

"Büyük insan" olduğu, her hâlinden belliydi.

Bir gün, cemâatine buyurdu: (Ey insanlar!

Bilin ki, önümüzde gâyet çetin günler var.

Âhirette herkese, suâl ve hesap vardır.

Zîrâ Peygamberimiz, şöyle buyurmaktadır:

(Nasıl ki sürüsünden mes'ûl ise bir çoban,

Siz dahî mes'ûlsünüz, çoluk çocuğunuzdan.)

Ayrıca, ihlâs ile yapın ki her ameli,

Mahşerde, onlar size olsunlar fâideli.

Rabbimiz buyurur ki: (Siz, ibâdetinize,

Hiç riyâ sokmazsanız, azâb yapmam ben size.)

Yâni, "Tam ihlâs ile yaparsanız ibâdet,

Niye azâb edeyim ben size, yapmam elbet."

Sa'lebe, ibni Sakkâ, Bel'âm ve İblîs'in de,

İlim ve amelleri var idi hepsinin de.

Ve lâkin ihlâsları olmadığından sebep,

Azâb-ı ilâhîye müstehak oldular hep.

"İhlâs" şuna denir ki, bir amelin, bir işin,

Yapılmış olmasıdır sâdece “Allah” için.

Eğer ki ibâdete, bir riyâ ve gösteriş,

Karışırsa, insana fâide vermez o iş.

Yâni bir bardak suya, bir tek “kıl” düşse şâyet,

Gönül râhatlığıyla, içilmez o su elbet.

Yolu da şöyledir ki, ihlâs elde etmenin,

Yanında bulunmaktır, ihlâslı kimselerin.

Evliyânın kalpleri, ihlâsın kaynağıdır.

Onların kalplerinde, “Feyz-i ilâhî” vardır.

Peygamber-i zîşânın kalbinden çıkan "Nûr"lar,

Kalpten kalbe akarak, cihânı doldururlar.

Velîler, kalpleriyle alarak bu nûrları,

Aynen başka kalplere yansıtırlar onları.

Feyiz almak için de, iki şart vardır elbet.

Birisi "İnanmak"tır, ikincisi "Muhabbet".

Yâni "Filân velînin kalbinde bu nûr vardır."

Diye samîmiyetle, buna tam inanmaktır.

İkincisi, “O zâta beslemektir muhabbet”.

Bu iki şart var ise, o feyiz akar elbet.

Onların kitâbını, severek, inanarak,

Okuyanlara dahî, feyiz akar muhakkak.

Hiç kitap okumadan geçer ise bir ömür,

Bulunur mu mahşerde, bir bahâne ve özür?

"Haberim yoktu" demek, insanı kurtaramaz.

"Bilmiyordum" demek de, geçerli özür olmaz.

Çünkü ilk vazîfemiz, her şeyden daha evvel,

Dînin emirlerini öğrenmektir mükemmel.

Kim islâmın emrine tam tâbi olsa eğer,

Akar ona sel gibi, o nûr ile feyizler.

"Tâbi olmak" dînidir nitekim islâmiyyet.

Yâ Rabbî, bu nîmeti bizlere de nasîb et.)