|
15 - DİNDEN PARA
KAZANILMAZ
GÜNÂH, ATEŞ GİBİDİR
"Emîr
Hüsrev Dehlevî", büyük âlim, evliyâ.
Nice gencin
kalbini, ilmiyle etti ihyâ.
O bir gün
buyurdu ki: (Hiç anlıyamıyorum.
"Allah"
unutulur mu? Mümkün değil diyorum.
Bizi yoktan
var eden ve besleyip büyüten,
Bizi gören,
gördüren, konuşturan, yürüten,
Sâhibimiz “Allah”
var. O, nasıl unutulur?
Fakat bu kâfir
nefis, insana unutturur.
Hattâ hem
unutturur, günâh işletir hem de.
Hiç günâh
işlememek, değildir çünkü elde.
Çünkü biz "melek"
değil, "İnsan"ız ve gâfiliz.
Nefsimize
aldanıp, günâh yapabiliriz.
İstiğfâr
etmeliyiz peşinden ama hemen.
Zîrâ kul,
kurtulamaz istiğfâr ve tövbeden.)
Bir gün de
buyurdu ki: (Günâh, "Ateş" gibidir.
Yâhut dışı
şekerle kaplanmış bir "Zehir"dir.
Yârın
kurtulmak için âhiret azâbından,
Yapmamak lâzım
gelir aslâ günâh ve isyân.
Bütün bu
hakîkatler, yârın anlaşılacak.
Lâkin o gün,
iş işten, çoktan geçmiş olacak.
İnsan, önce
kendine merhametli olmalı.
Yâni önce,
kendini ateşten kurtarmalı.
Sonra da,
evlâdına merhamet etmelidir.
Onları da
azâbtan halâs eylemelidir.
Bâzı anne
babalar, düşünmezler pek bunu.
Sırf "Dünyâ
kazancı"nın gösterirler yolunu.
Bildikleri bir
şey var: (Evlâdımız okusun.
Okusun da,
bir meslek, bir iş sâhibi olsun.)
Evet, oğlun
okusun ve çalışsın bir işte.
Ama, herşeyden
önce o, yanmasın ateşte.
Sen önce,
evlâdının âhiret hayâtını,
Düşün ve
te'mîn eyle ebedî râhatını.
Bu dünyâ, üç
beş günlük bir hayattır, geçecek.
Yârın, öbür
gün derken, bir gün “Ecel” gelecek.
Bu kısa ömür
için, nasıl olur bir baba,
Kıyar da,
evlâdını atar "Sonsuz azâb"a?
Bir baba,
evlâdına öğretmezse dînini,
Ve eğer vermez
ise dînî terbiyesini,
En merhametsiz
baba o kimsedir ki işte,
Güzelim
evlâdını yakmaktadır ateşte.
Babanın, ne
kadarsa evlâda merhameti.
Öğretir o
nisbette ona “İslâmiyyet”i.
Anne baba, ne
kadar merhametsizse eğer,
Onlara, o
nisbette “Dünyâ”yı öğretirler.
Onlar da câhil
kalıp, âhireti unutur.
Merhametsiz
olmanın ölçüsü işte budur.
Hâlbuki her
günâhı yaptıkça o evlâdı,
Anne babasına
da, yazılıyor bir katı.
Bir iyilik ve
tâat yaptıkça da hem yine,
Bir misli
yazılıyor, baba ve annesine.)
|
