|
15 - DİNDEN PARA
KAZANILMAZ
SOHBET NEDİR?
"Zekeriyyâ
Ensârî", hâl ehli bir büyük zât.
Tesirli
sözleriyle, ederdi çok nasîhat.
Bir gün,
sevdikleriyle otururken odada,
"İslâm
âlimleri"nden bahsetti o arada.
Dedi: (Cenâb-ı
Hakka şükürler olsun ki biz,
Onları
tanımakla şereflendik hepimiz.
Sevdik ve
gidiyoruz o zâtların yolundan.
Bir nîmet var
mıdır ki, büyük olsun o bundan?
Eğer
Resûlullah'ın zamânında olsaydık,
Peygamberi
tanıyıp “Eshâb”tan olacaktık.
“Onun
vârisleri”ni tanımakla da elbet,
Sahâbenin
yolunda olduk ki, büyük devlet.
İşte ey
kardeşlerim, "Îmân" bu, "İslâm" budur.
Bu nîmetin
içinde, her iyilik mevcuttur.
Eğer
tanımasaydık o "Büyük zâtlar"ı biz,
Şüpheli
olacaktı, her iş ve amelimiz.
Ya isâbet
ederdik, yâhut da edemezdik.
Çünkü işin
doğrusu nasıldır, bilemezdik.
Ama o
büyükleri tanırsa eğer bir kul,
Onun dahî her
işi, olur iyi ve makbûl.
Şöyle
buyurmuştur ki, birisi mürşidlerden:
(Bizleri
tanıyanlar, emîndir küfr ve şirkten.)
Zâten kurtulur
ise, "Küfür"den insan eğer,
Bulunur
âhirette, kurtulmaya çâreler.
Çeşitli
şefâatler vardır ki âhirette,
"Îmân"
ile gidenler, kurtulurlar elbette.
Nasıl ki küfür
ve şirk, felâketse büyük bir,
"Şirk
bulaşıklığı" da öyle tehlikelidir.
Herhangi bir
amelin, fısk, günâh olduğunu,
Bilir ve
çekinmeden yaparsa insan bunu,
Bu, “Allah'ın
nehyine ehemmiyet vermemek”,
Mânâsına gelir
ki, "Küfür"den korkulur pek.
Zîrâ
büyüklerimiz buyuruyorlar ki hep:
(Büyük
günâha devâm, olur hem küfre sebep.)
İslâm
âlimlerini, tanırsa eğer insan,
Büyük
günâhlardan da, mahfûz olur her zaman.
Çünkü o
büyüklerin, şifâdır her sözleri.
Devâdır
kalpler için, her bir nasîhatleri.
Zîrâ cenâb-ı
Allah, Kur'ânı kerîminde,
Buyurur ki: (Hastalık
mevcuttur kalplerinde.)
O, “Hasta”
yarattı ki, tedâvî ettirsinler.
Böylece
ebediyyen Cennetlere girsinler.
Eğer ki
kalplerimiz, olsaydı saf ve temiz,
O zaman,
işlemezdik bir günâhı aslâ biz.
“Melek”
gibi olurduk o zaman biz insanlar.
Ve Cehennem
korkusu, olmazdı bizde zinhâr.
Kalbi
temizlenirse hâlbuki bir kimsenin,
O zaman,
kapıları açılıyor Cennetin.
Eshâb,
Resûlullah'ın kavuşup sohbetine,
Onda şifâ
buldular, kalplerinin derdine.)
|