14 - İSLÂMA HİZMET FARZDIR

İLİM, AMEL İÇİNDİR

"Abdülvehhâb Müttekî", büyük bir evliyâdır.

Kalplere tesir eden nasîhatları vardır.

Bir gün de buyurdu ki: (İlim, amel içindir.

Yoksa, zordur hesâbı mahşerde o kişinin.

Kuru ilim, insanın, yaramaz bir işine.

Sürükler sâhibini, Cehennem ateşine.  123

Kul, günâh işleyince, duymuyorsa ızdırap,

Aklına gelmiyorsa ölüm, mîzân ve hesap,

Öncelerden namâza hazırlık yapmıyorsa,

Kalp kırıp, gıybet yapıp, iftirâ atıyorsa,

Ve hele "Kul Hakkı"ndan korkmuyorsa bir kişi,

Allâme olsa bile, haraptır yârın işi.

Kalbi titremiyorsa, her günâh işleyişte,

O kalp zehirlenmiştir, nişânı budur işte.

Beynine doldurduğu bilgi de bir “Vebâl”dir.

Bu, bir müslümân için, gâyet kötü bir hâldir.

Zîrâ Peygamberimiz buyurdu: (İlâhî, ben,

Sana sığınıyorum, fâidesiz ilimden.)

Çünkü mahşer gününde, suâl edilecektir:

(Biliyordun, ne için yapmadın?) denecektir.

Mü'minin îmânının parlaklığı da hattâ,

Hassas davranmasıyla ölçülür icraatta.

Herhangi bir müslümân, otururken, kalkarken,

Her işinde ve hattâ, alışveriş yaparken,

Demeli: (Bu acabâ, dîne uygun iş midir?

Yâhut "Allah için" mi, yoksa "Gösteriş" midir?)

Eğer dîne uygunsa, yapmalıdır o zaman.

Yoksa vaz geçmelidir, böyle olur müslümân.

Hadîste buyuruldu: (Elbette Allah sizin,

Şekil ve sûretine bakmaz amelinizin.

Onu, ne maksat ile yapıyorsanız eğer,

Ona göre o işe, verir kıymet ve değer.)

Bakmayın siz burada nutuk söyliyenlere.

Bakın siz, Allah için gözyaşı dökenlere.

İslâma hizmet etmek, evet, kıymetlidir pek.

Lâkin bu hizmetlere, doğru olmaz güvenmek.

Zîrâ buyuruyor ki o Habîbi-i kibriyâ:

(Allah, fâcirlerle de, ettirir dîni ihyâ.)

Öyleyse "İhlâs" ile yapmalı ki hizmeti,

Yârın olsun mîzânda, bir değer ve kıymeti.

“İhlâslı” ve “İhlâssız” işleri insanların,

Mahşerde, iki kısma ayrılacaktır yârın.

İhlâssız amelleri görünce bir müslümân,

Çok büyük pişmânlığı olacaktır o zaman.

Pişmân olacak ama, faydası olmaz bunun.

Zîrâ geri dönüşü yoktur o yolculuğun.

Her bir nefes, insana, o ebedî hayâtın,

Sonsuz seâdetini verecek belki yârın.

Ve her nefes, insanı, hiç dayanılamayan,

Cehennem ateşine götürür belki o an.