11 - GÜL KOKAR, DİKEN BATAR

ALLAH, KULUNA ZULMETMEZ

"Evhâdüddîn Kirmânî", şânı büyük evliyâ.

Kalbine, zerre kadar girmemişti bu dünyâ

O, hep âhiretini düşünürdü ekserî.

Bununla ilgiliydi nasîhat ve sözleri.

Derdi ki: (Ey insanlar, “Ölüm” hak, “Âhiret” hak.

Bu gün yârın herkese, o gelecek muhakkak.

İnsan ne gâfildir ki, hiç düşünmez yârını.

Sayar ve hesâb eder parasını, malını.

Lâkin her gün, binlerce alıp verir de nefes,

Hiç bunları saymayı hâtırına getirmez.

Hâlbuki her nefesten, hesap var âhirette.

O, bunlardan bî haber, ömür sürer gafletle.

Bir iki sâniyelik bir iştir “Ölüm” hâli.

Ölünce, yarım kalır hesapları, hayâli.

Hâlbuki gerçek mü'min, yatağa yattığında,

"Ölüm"ü, bilmelidir yastığının altında.

Uyandığı vakit de, karşısında görmeli.

Böyle olan kimsenin, olmaz "Tûl-i emel"i.

Kardeşlerim, kimseye zulmetmez cenâb-ı Hak.

Herkes, kendi suçundan cezâ görür muhakkak.

Evet, âsiler için "Cehennem" var, "Ateş" var.

Lâkin herkes ateşe, kendi kendini atar.

Meselâ sıhhatine etmezse biri dikkat,

Hasta olduğu zaman, kimde olur kabâhat?

Zehirli ilâç içip, ölürse bir kişi de,

Netîcede kabâhat, kimde olur bu işte?

Hak teâlâ Kur'ânda, müteaddit defâlar,

Îkâz buyuruyor ki: (Cehennem var, azâb var.

Ben takdîr eyledim ki, günâh işliyenleri,

Cehennemde yakayım, yapmayın bu işleri.)

Buna rağmen günâhla geçer ise bir ömür,

Mahşerde bulunur mu bir bahâne ve özür?

Ey insan, ermek için ebedî seâdete,

Bütün hücrelerinle, tam yönel âhirete.

“Ölüm” ve “Âhiret”i, hiç çıkarma yâdından.

Yakın bil ecelini, hattâ bu gün, yârından.

Dünyâ işlerine de çalış, ihmâl etme hiç.

İnsana, bu şekilde gelir neş’e ve sevinç.

“Ölüm”ü çok düşünen, ona tam hazır olur.

Bu hazırlık hâli de, ona verir tam huzûr.

Eceli geldiğinde, telâş etmez katiyyen.

Çünkü hazırlığını, o yapmıştır kâmilen.

Hâlbuki düşünmezse, bir kimse ölümünü,

Bir telâşa kapılır, ecel geldiği günü.

O da hazırlığını yapsaydı daha önce,

Telâşa kapılmazdı “Azrâil”i görünce.

Ayrıca kim “Ölüm”ü, çok yâd ederse şâyet,

O kimsenin ömründe, olur yümün, bereket.

“Tûl-i emel” sâhibi olursa bir kişi de,

Ömrü daha kısalır, hakîkat budur işte.)