11 - GÜL KOKAR, DİKEN BATAR

İYİ İNSAN NASILDIR?

"Abdullah-ı Bosnevî", ilim ehli bir zâttı.

İşi hep, okumak ve talebe okutmaktı.

Çok fazla korkuyordu Allahü teâlâdan.

Yine bir sohbetinde, buyurdu ki bir zaman:

(Hakîkî bir müslümân, önce ilmihâlini,

Öğrenip, buna göre düzeltir her hâlini.

Eğer günâh işlerse, üzülür, kalbi yanar.

Artık unutmaz onu, tâ ölünceye kadar.

(Ben, Rabbime nasıl da isyân ettim?) diyerek,

Pişmân olur ve ağlar, göz yaşları dökerek.

"İyi iş" yapsa dahî, kusûrlu, noksan bulur.

Ve o işi, bir daha hâtırlamaz, unutur.

Her gün akşam olunca, kendine sorar ki hep:

(Ey nefsim, Allah için ne yaptın bu gün acep?)

Gece gün kendisini hem çeker ki hesâba,

Düşmesin âhirette Cehenneme, azâba.

"Dünyâ düşüncesi"ni kalbinden söküp atar.

Âhirette, azâbtan kurtulmaya yol arar.

Gönlünden, tam olarak atar "Uzun emel"i.

Zîrâ iyi bilir ki, çok yakındır "Ecel"i.

Dünyâ için çalışıp, kazansa da pek fazla,

"Dünyâ muhabbeti"ni kalbine sokmaz aslâ.

Zîrâ onun kalbinde, vardır "Allah sevgisi".

Bir kalpte "İki zıd"dan, bulunmaz her ikisi.

“Hâlis mü'min” odur ki, ödü kopar günâhtan.

Harâm işlerim diye, korkudan titrer her an.

Kırık, mahzun kalp ile yapar ibâdetini.

Sonra da, istiğfâra muhtâç bulur hepsini.

"Âhiret derdi" ile dertlenmiştir o hepten.

Bütün yaptıklarına, tövbe eder yürekten.)

Dediler ki: (Efendim, mü'mine yakışmıyan,

Kötü işleri dahî, eyleyin bize beyân.)

Buyurdu ki: (İnsanın, hevâ ve hevesine,

Uyarak iş yapması, zulümdür kendisine.

İşlediği günâhı, "Küçük" görse o şâyet,

Olamaz onun için, bundan büyük felâket.

İnsanların düştüğü, korkunç hastalıkların,

Biri de, "Gıybet"ini yapmaktır bir insanın.

“Gıybet”, iki cihânda, felâkete sebeptir.

Milletleri içerden kemiren bir âfettir.

Kendisini beğenen kimseler yapar bunu.

Tatmîn eder böylece, nefsinin arzusunu.

Ey akıl sâhipleri, düşünün, ibret alın!

Henüz ecel gelmeden, "Ölüm"e hazırlanın.

Siz günâh işlerseniz bu dünyâda gülerek,

Yanarsınız orada, âh-ü figân ederek.

"Ateş” deyip geçmeyin, düşünün üzerinde.

Tutun parmağınızı bir "kibrit alevi"nde.

Öyleyse, üstünüzden atın da bu gafleti,

Görün artık gelecek o korkunç âkıbeti.)